Tuesday, October 20, 2020

426. முருகப்பனின் பிடிவாதம்

"சார்! உலகம் மாறிக்கிட்டே வருது. நாமும் அதுக்குத் தகுந்தாப்பல மாறணும்!" என்றான் சேல்ஸ் மானேஜர் கார்த்திகேயன்.

"நான் அப்படி எல்லாம் மாற வேண்டிய அவசியம் இல்லை!" என்றார் நிர்வாக இயக்குனர் முருகப்பன்.

"சார்! அரசு அதிகாரிகளுக்கு லஞ்சம் கொடுக்க மாட்டேங்கற உங்க கொள்கை சரிதான். அதுல உறுதியா இருந்து இத்தனை வருஷமா உங்க நிறுவனத்தை வெற்றிகரமா நடத்திக்கிட்டு வரீங்க. ஆனா இப்ப லஞ்சம்கறது எல்லா இடத்திலேயும் பரவிடுச்சு. நம்ப தயாரிப்புகளை விநியோகிக்கற நிறுவனங்களோட உயர் அதிகாரிகள் கூட கமிஷன் கேக்கறாங்க. அவங்களுக்குக் கொடுக்கற கமிஷனை நாம விலையில ஏத்திக்கலாம். நமக்கு ஒரு பிரச்னையும் வராது."

"விநியோகஸ்தர்களுக்குத்தான் கமிஷன் கொடுக்கறமே!"

"சார்! உங்களுக்குத் தெரியாதது இல்ல. நான் சொல்றது பர்சேஸ் மானேஜர் மாதிரி அதிகாரிகள் கேக்கற கமிஷன், அதாவது லஞ்சம்! முதலாளிகளா இருக்கற விநியோகஸ்தர்கள் கூடக் கேக்கறாங்க. ஏன் சார் உங்களுக்குக் கொடுக்கற கமிஷனை உங்க பில்லிலேதானே கூட்டப் போறோம்னு கேட்டா, வருமான வரின்னு ஒண்ணு இருக்கே தெரியாதான்னு சிரிச்சுக்கிட்டே கேக்கறாங்க!"

"லஞ்சம் கொடுக்கக் கூடாதுன்னு நாம உறுதியா இருக்கறப்ப, தனியார் நிறுவன அதிகாரிகளுக்கும், நிறுவன முதலாளிகளுக்கும் மட்டும் கொடுக்கலாமா?"

"சார்! ஒரு சேல்ஸ் மானேஜரா எனக்கு இது ஒரு பிரச்னையா இருக்கு. எங்கிட்ட வேலை செய்யற சேல்ஸ் ரெப்ரசன்டேடிவ்கள் எல்லாம், எல்லா நிறுவனங்களும் கமிஷன் கொடுக்கறப்ப, நாம மட்டும் கமிஷன் கொடுக்காம எப்படி ஆர்டர் வாங்க முடியும்னு கேக்கறாங்க. இப்பல்லாம் கடையில ஒரு சோப் வாங்கறவங்க கூட சோப் விலையில அம்பது பைசாவாவது தள்ளுபடி கிடைக்குமான்னு பாக்கறாங்க. கமிஷன் எதிர்பாக்கறதும் அப்படித்தான் சார்!" என்றான் கார்த்திகேயன்.

சற்று நேரம் யோசித்த முருகப்பன், "நீங்க சொல்றதில அர்த்தம் இருக்கு. இதைப் பத்தி யோசிக்கறேன்" என்றார்.

தன் பிடிவாத குணத்தைத் தளர்த்திக் கொண்டு தான் சொன்னதை யோசித்துப் பார்க்க முருகப்பன் ஒப்புக் கொண்டது கார்த்திகேயனுக்கு வியப்பு கலந்த மகிழ்ச்சியை அளித்தது.

ஒரு வாரம் கழித்து கார்த்திகேயனை அழைத்த முருகப்பன், "நீங்க சொன்னபடி, இப்ப மக்கள் கிட்ட கமிஷன், தள்ளுபடி எல்லாம் எதிர்பாக்கற மனநிலை வளர்ந்திருக்குங்கறது உண்மைதான். உலகத்துக்கு ஏற்ப நாம அனுசரிச்சுப் போக வேண்டியதுதான். ஆனா அதுக்காக நேர்மை, கொள்கை இதையெல்லாம் விடணும்னு அவசியமில்லை!" என்றார்.

"பின்னே எப்படி சார்?" என்றான் கார்த்திகேயன், ஏமாற்றத்துடன்.

"மக்கள் தள்ளுபடியை விரும்பறதைப் பயன்படுத்தி நாமே ஒரு டிஸ்கவுன்ட் ஸ்டோர் ஆரம்பிச்சுடலாம். நாம நேரடியா விக்கறதால நிறைய டிஸ்கவுன்ட் கொடுக்க முடியும். அதனால விற்பனையும் அதிகமா இருக்கும், வியாபாரமும் நேர்மையானதா இருக்கும். முதலீடு, செலவுகள் பத்தி எல்லாம் ஆடிட்டர்கிட்ட விவரமாப் பேசிட்டேன். முதல்ல கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டாலும் ரெண்டு வருஷத்தில இப்ப வர லாபம் வந்துடும்னு சொல்றாரு. சேஸ்ஸ் ரெப்ரசன்டேடிவ்களை நம்ம ஸ்டோர்லயே பயன்படுத்திக்கலாம். கமிஷன் இல்லாம நம்ம கிட்ட வாங்க விரும்பற விநியோகஸ்தர்களுக்கு மட்டும் விக்கலாம். சில வருஷங்கள்ள நிறைய ஸ்டோர்களைத் திறந்து நம்ம வியாபாரம் பெரிய அளவில வளர்வதற்குக் கூட வாய்ப்பு இருக்கு!" என்றார் முருகப்பன், உற்சாகத்துடன்.  

பொருட்பால் 
அரசியல் இயல்
அதிகாரம் 43
அறிவுடைமை 
குறள் 426:
எவ்வ துறைவது உலகம் உலகத்தோடு
அவ்வ துறைவ தறிவு.

பொருள்:
உலகம் எவ்வாறு நடந்து கொள்கிறதோ, அதற்கேற்றாற்போல் உலகை ஒட்டி நடந்து கொள்வது அறிவுடைமை.

Read 'Discount Store' the English version of this story by the same author.
அறத்துப்பால்                                                                                      காமத்துப்பால்

Wednesday, October 14, 2020

425. வேணுவின் நண்பர்கள்

வேணு, கிரி இருவரும் ஒரே நேரத்தில்தான் அந்த நிறுவனத்தில் பணிக்குச் சேர்ந்தனர். 

அந்த நேரத்தில் பணியில் சேர்ந்த ஐம்பது பேருக்கும் சென்னையிலிருந்த நிறுவனத்தின் தலைமை அலுவலகத்தில் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது.

கான்ஃபரன்ஸ் அறையில் வகுப்பு, அலுவலகத்தின் பல பிரிவுகளிலும் நேரடியான வேலைப் பயிற்சி என்று இரண்டு வாரங்கள் பயிற்சி நடந்தது.

அனைவரும் இளைஞர்கள். பெரும்பாலோருக்கு அது முதல் வேலை. அனைவருக்கும் அந்த இரண்டு வாரங்கள் உற்சாகமாக இருந்தன.

வேணுவும், கிரியும் வகுப்பின்போது கான்ஃபரன்ஸ் அறையில் அருகருகில் அமர்ந்ததால் முதலிலிருந்தே நெருக்கமாகி விட்டனர். 

கிரி இயல்பிலேயே அனைவருடனும் சரளமாகப் பேசக் கூடியவன் என்பதால் அநேகமாக எல்லோருடனுமே நெருங்கிப் பழகினான். வேணு அவனுடைய அமைதியான இயல்புக்கு ஏற்ப ஒரு சிலரிடம் மட்டுமே நெருங்கிப் பழகினான்.

பயிற்சி முடிந்ததும், வேணு, கிரி உட்படப் பத்து பேர் தலைமை அலுவலகத்திலேயே பணி அமர்த்தப்பட்டனர். மற்றவர்கள் வெவ்வேறு கிளை அலுவலங்களில் பணி அமர்த்தப்பட்டனர்.

வேணு, கிரி இருவருமே சென்னையைச் சேர்ந்தவர்கள் இல்லை. இருவரும் ஒரே அறையை வாடகைக்கு எடுத்துக் கொண்டு தங்கினர்.

வார இறுதி நாட்களில் வேணு பெரும்பாலும் வெளியே சென்று விடுவான். 

"ஒவ்வொரு வாரமும் எங்க போற? உனக்கு அவ்வளவு நண்பர்கள் இருக்காங்களா?" என்றான் கிரி வியப்புடன்.

"நம்ம பாட்ச்சில ரெண்டு மூணு பேரோடதான் நான் பழகினேன். அதைத் தவிர நாம ஹெட் ஆஃபீஸ்ல டிரெயினிங்கில இருந்தப்ப ஒண்ணு ரெண்டு சீனியர்களோட பழக்கம் ஏற்பட்டுச்சு. அவங்களையெல்லாம் பாக்கத்தான் போறேன்" என்றான் வேணு.

"எங்க போவீங்க? சினிமாவுக்கா?"

"சில பேரோட சினிமாவுக்குப் போவேன். சில பேர் குடும்பத்தோட சென்னையிலேயே இருக்கறவங்க. அவங்க என்னை அவங்க வீட்டுக்குக் கூப்பிடுவாங்க. அங்கேயும் போவேன்" என்றான் வேணு.

"பரவாயில்லையே! இவ்வளவு சீக்கிரத்தில இவ்வளவு நெருக்கமான நண்பர்கள் உனக்குக் கிடைச்சிருக்காங்களே!" என்றான் கிரி.

"ஆமாம். நீதான் எல்லார்கிட்டயும் நல்லாப் பழகுவியே! உனக்கு நிறைய நண்பர்கள் இருப்பாங்களே!"

"நான் பழகற எல்லாரும் என் நண்பர்கள்னு சொல்ல முடியாது. எனக்கு நண்பர்கள் இருக்காங்க. ஆனா நான் அவங்களை நேர்ல சந்திக்கறது எப்பவாவதுதான். பெரும்பாலும் ஃபோன்ல பேசிக்கறதோட சரி."

சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, வேணு வார இறுதிகளில் வெளியே போவது குறைந்து விட்டது.

"ஏன் இப்பல்லாம் வீக் எண்ட்ல அதிகம் வெளியில போறதில்ல?" என்றான் கிரி.

"என்னவோ தெரியல. ஆரம்பத்தில இருந்த இன்ட்ரஸ்ட் இப்ப இல்ல. எனக்கும் இல்ல. அவங்களுக்கும் இல்ல. முதல்ல நெருங்கின நண்பர்களாத் தெரிஞ்ச சில பேர் இப்ப ஏதோ தெரிஞ்சவங்கங்கங்கற நிலைக்கு இறங்கி வந்துட்டதாத் தோணுது" என்றான் வேணு.

"நான் எப்படித் தெரியறேன்?" என்றான் கிரி சிரித்தபடி.

"நீ எப்பவுமே எனக்கு நெருக்கமானவன்தாண்டா! ஏன் இப்படிக் கேக்கற?" என்றான் வேணு, சற்று அதிர்ச்சியுடன்.

"சும்மா விளையாட்டுக்குத்தான் கேட்டேன். எனக்குத் தெரியாதா, நீ என்னைப் பத்தி என்ன நினைக்கறேன்னு?" என்றான் கிரி.

"ஆமாம், டிரெயினிங்போது நீ எல்லார்கிட்டயும் நல்லாப் பழகின. ஆனா உனக்கு நண்பர்கள் அதிகம் பேர் இருக்கற மாதிரி தெரியலியே?" என்றான் வேணு.

"நான் எல்லார்கிட்டயும் நல்லாப் பழகுவேன். ஆனா உன்னை மாதிரி சில பேர்கிட்ட மட்டும்தான் நட்பா இருப்பேன். எல்லாரையுமே ஓரளவுக்கு கவனிச்சு அவங்க எப்படிப்பட்டவங்கன்னு புரிஞ்சுக்கிட்டு அவங்களை எனக்குப் பிடிச்சிருந்தாத்தான் அவங்ககிட்ட நட்பா இருப்பேன். 

"நம்ம பாட்ச்ல எனக்கு அஞ்சாறு நண்பர்கள் இருக்காங்க. ரெண்டு மூணு பேர் சென்னையிலேயும், மத்தவங்க வேற ஊர்களிலேயும் இருக்காங்க. சென்னையில இருக்கறவங்களை சில சமயம் நேர்ல சந்திப்பேன். ஆனா எல்லார்கிட்டயும் அப்பப்ப ஃபோன்ல பேசிக்கிட்டுத்தான் இருப்பேன். 

"இப்ப கூட திருச்சியில இருக்கற நம்ம பாட்ச்மேட் கண்ணன் அவன் தங்கை கல்யாணத்துக்கு என்னை வரச் சொல்லி ஃபோன்ல கூப்பிட்டு பத்திரிகையும் அனுப்பி இருக்கான். அடுத்த வாரம் கல்யாணம். அதுக்குப் போகப் போறேன்!" என்றான் கிரி.

பொருட்பால் 
அரசியல் இயல்
அதிகாரம் 43
அறிவுடைமை  
குறள் 425:
உலகம் தழீஇய தொட்பம் மலர்தலும்
கூம்பலும் இல்ல தறிவு.

பொருள்:
உயர்ந்தவர்களை நட்பாக்கிக் கொள்வது அறிவு. நட்பின் துவக்க நிலையில் அதிகம் மலர்வதும், பின்பு கூம்புவதும் இல்லாமல் இருப்பது அறிவுடைமை.

Read 'Venu's Friends' the English version of this story by the same author.
அறத்துப்பால்                                                                                      காமத்துப்பால்

Sunday, September 27, 2020

424. மாணவன் எடுத்த வகுப்பு

"சார் நேத்திக்கு கிளாஸ்ல ஃப்ரீட்மனோட மானிடரி தியரி பத்தி சொன்னீங்க. அதில எனக்கு ஒரு சந்தேகம் இருக்கு. 

"இதில சில அம்சங்கள் பத்தி உங்ககிட்ட கொஞ்சம் விரிவா விளக்கம் பெறணும்னு நினைக்கறேன். வகுப்பில நான் என் சந்தேகங்களைக் கேட்டு அதை நீங்க விளக்கினா, மத்த மாணவர்கள் நான் அவங்க நேரத்தை வீணாக்கறதா நினைக்கலாம். அதனாலதான் உங்க கிட்ட தனியா இதைக் கேக்கலாம்னு நினைச்சேன். உங்களுக்கு ஆட்சேபணை இல்லேன்னா..." என்றான் பச்சையப்பன்.

பேராசிரியர் டேவிட் அவனைக் கொஞ்சம் வியப்புடன் பார்த்து, "சொல்லு!" என்றார்.

அவன் தன் சந்தேகங்களைக் கேட்டதும், அவர் அவற்றை விளக்கினார்.

"எனக்காக அரை மணி நேரம் செலவழிச்சிருக்கீங்க. ரொம்ப நன்றி சார்!" என்றான் பச்சையப்பன்.

"மாணவர்களோட சந்தேகங்களைத் தீர்த்து வைக்கறது ஆசிரியர்களுக்கு எப்பவுமே ஒரு மன நிறைவான விஷயம்தான். ஆனா இதற்கான வாய்ப்பு அவங்களுக்கு அதிகம் கிடைக்கறதில்ல!" என்று சொல்லிச் சிரித்த டேவிட், "நீ சொன்ன மாதிரி இதை நீ வகுப்பில கேட்டு நான் இதை விளக்கி இருந்தா பல மாணவர்களுக்கு நாம வகுப்பு நேரத்தை வீணாக்கினதாத் தோணி இருக்கும்!" என்றார் தொடர்ந்து.

"ஆமாம் சார்! அதனாலதான் வகுப்புக்கு வெளியில உங்களைத் தொந்தரவு செய்ய வேண்டி இருந்தது."

"நான் சொன்ன மாதிரி, இது எனக்கு மன நிறைவைக் கொடுக்கற விஷயம். எனக்கும் ஒரு சந்தேகம் கேக்கணும் உங்கிட்ட! நீ கேட்ட சந்தேகங்கள் இந்த தியரியோட நுணுக்கமான விவரங்கள் பத்தி. உன் சிலபஸுக்கோ, பரீட்சைக்கோ இதெல்லாம் தேவையில்லை. உன் பாடப் புத்தகத்திலேயும் இதெல்லாம் இருக்காது. அதனாலதான் வகுப்பில இதையெல்லாம் தொட்டுக் காட்டினதோட நிறுத்திக்கிட்டேன். நீ ஏன் இந்த விஷயங்களைத் தெரிஞ்சுக்க விரும்பின?" என்றார் டேவிட்.

"சார்! இந்த தியரியை நீங்க விளக்கினது ரொம்ப சுவாரசியமா இருந்தது. அதனால இதை இன்னும் நுணுக்கமாத் தெரிஞ்சுக்கணும்னு விரும்பினேன். சிலபஸ்படி இந்த தியரியோட அவுட்லைன் மட்டும் தெரிஞ்சா போதும். அதனால வகுப்பில இதைப் பத்தி விவரமாக் கேக்கறது சரியா இருக்காதுன்னு நினைச்சேன். உங்ககிட்ட இதைப் பத்தி தனியாக் கேட்டதுக்கு அதுவும் ஒரு காரணம்" என்றான் பச்சையப்பன்.

அவனை மதிப்புடன் பார்த்த டேவிட், "சரி. நீ எனக்கு ஒரு உதவி செய்யணும்!" என்றார்.

"சொல்லுங்க சார்!" என்றான் பச்சையப்பன்.  

அடுத்த நாள் வகுப்புக்கு வந்த டேவிட்,"போன வகுப்பில ஃப்ரீட்மனோட மானிடரி தியரி பத்தி விளக்கினேன். ஒரு மாணவன் அது பத்தி இன்னும் சில விவரங்கள் தெரிஞ்சுக்க விரும்பி எங்கிட்ட தனியா வந்து சில சந்தேகங்களைக் கேட்டுத் தெரிஞ்சுக்கிட்டுப் போனான். நான் அவனுக்கு விளக்கிச் சொன்ன விஷயங்களை அவன் இப்ப வகுப்பில விளக்கிச் சொல்லுவான்" என்று சொல்லி விட்டு, பச்சையப்பனைப் பார்த்தார்.

பச்சையப்பன் சற்றுத் தயக்கத்துடன் எழுந்து முன்னே வந்து வகுப்பைப் பாரத்தபடி நின்றான். டேவிட் மாணவர்களின் இருக்கை ஒன்றில் அமர்ந்து கொண்டார்.

சில நிமிடங்கள் மேடைக் கூச்சத்தால் தடுமாறிய பிறகு தெளிவாகப் பேச ஆரம்பித்தான் பச்சையப்பன். 

பச்சையப்பன் விளக்கி முடித்ததும், அவனை இருக்கையில் அமரச் சொல்லி விட்டு டேவிட் எழுந்து வந்தார்.

"எந்த ஒரு விஷயத்தையும் நுணுக்கமாப் புரிஞ்சுக்கற மனப்பான்மையை நீங்க வளத்துக்கணும். மனப்பான்மையை முதல்ல வளத்துக்கிட்டா புரிஞ்சுக்கற திறமையும் தன்னால வளரும். அது போல நமக்குத் தெரிஞ்ச விஷயங்களை மத்தவங்களுக்குத் தெளிவா எடுத்துச் சொல்லணும். இந்தத் திறமைக்கும் முதல் தேவை மனப்பான்மைதான். 

"இது படிப்புக்கு மட்டும் இல்ல, எல்லா விஷயங்களுக்குமே வேணும். அதனால இது ஆசிரியர்களுக்கு மட்டும் இல்லாம, எல்லாருக்குமே இருக்க வேண்டிய திறமை. பச்சையப்பன்கிட்ட விஷயங்களை நுணுக்கமாப் புரிஞ்சுக்கணும்கற ஆர்வம் இருந்ததைப் பார்த்தேன். 

"அதே போல விஷயங்களைத் தெளிவா எடுத்துச் சொல்ற திறமையையும் வளத்துக்கணும்கறதை அவனுக்கும், அவன் முலமா உங்க எல்லாருக்கும் புரிய வைக்கத்தான் நேத்திக்கு எங்கிட்ட கேட்டுத் தெரிஞ்சுக்கிட்ட விஷயங்களை வகுப்பில விளக்கச் சொல்லி அவன்கிட்ட சொன்னேன். 

"இது சுலபம் இல்லேன்னு எனக்குத் தெரியும். பச்சையப்பன்! உனக்கு இது நல்ல ஆரம்பம். இன்னும் நீ உன் திறமையை வளத்துக்க இன்றைய அனுபவம் உதவும். இனிமே மத்தவங்களுக்கும் இது மாதிரி வாய்ப்பகளைக் கொடுப்பேன்!" என்றார் டேவிட்.  

பொருட்பால் 
அரசியல் இயல்
அதிகாரம் 43
அறிவுடைமை 
குறள் 424:
எண்பொருள வாகச் செலச்சொல்லித் தான்பிறர்வாய்
நுண்பொருள் காண்ப தறிவு.

பொருள்:
தான் சொல்பவற்றை மற்றவர்களுக்குப் பொருள் விளங்கும் வகையில் எடுத்துச் சொல்வதும், மற்றவர்கள் கூறுபவற்றின் நுட்பமான பொருளை அறிந்து உணர்வதும் அறிவாகும்.

Read 'When the Student Became the Teacher' the English version of this story by the same author.
அறத்துப்பால்                                                                           காமத்துப்பால்

Thursday, September 24, 2020

423. தொழிற்சாலை விரிவாக்கம்

சசி இண்டஸ்ட்ரீஸ் தொழிற்சாலை விரிவாக்கம் பெரிய அளவில் திட்டமிடப்பட்டு நடந்து கொண்டிருந்தது. 

ஒரு புகழ் பெற்ற தொழில்நுட்ப ஆலோசனை நிறுவனத்தால் திட்ட அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டு சசி இண்டஸ்ட்ரீஸின் உயர்மட்ட தொழில்நுட்பக் குழுவால் செயலாக்கம் செய்யப்பட்டு வந்தது.

விரிவாக்கத் தொழில்கூடத்துக்கான கட்டடங்கள் கட்டப்பட்டு இயந்திரங்கள் வாங்கப்பட்டு அவை நிறுவப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. இன்னும் சில வாரங்களில் பணிகள் முடிந்து தொழில்கூடம் உற்பத்தியைத் துவக்கத் தயாராகி விடும்.

நிறுவனத்தின் நிர்வாக அதிகாரி சசிசேகர் தலைமைப் பொறியாளர் சாமுவேலைத் தன்அறைக்கு அழைத்தார்.

"நாம இறுதிக் கட்டத்தில இருக்கோம். ஆனா ஒரு சின்ன மாறுதலுக்கான யோசனை வந்திருக்கு. மெஷின் லே-அவுட்ல ஒரு சின்ன மாறுதல் செஞ்சா ப்ரொடக்‌ஷன் லைன் இன்னும் ஸ்மூத்தா இருக்கும்னு ஒரு சஜஷன் வந்திருக்கு. அதை நீங்க பரிசீலிக்கணும்" என்றார் சசிசேகர்.

"நிச்சயமா சார்! யாரோட யோசனை சார் இது?" என்றார் சாமுவேல்.

"நிச்சயமா என்னோடது இல்ல!" என்று சொல்லிச் சிரித்த சசிசேகர் அந்த யோசனையை விளக்கினார்.

"சரி சார்! என் டீம்ல இதைப் பத்தி விவாதிக்கறேன்" என்றார் சாமுவேல்.

அடுத்த நாள் சசிசேகரின் அறைக்கு வந்த சாமுவேல், "சார்! டீம்ல இதை டிஸ்கஸ் பண்ணினோம். அது சரியா வராதுன்னு நினைக்கிறோம். இப்ப இருக்கற லே-அவுட்தான் சார் பெஸ்ட்!" என்றார்.

"சரி!" என்றார் சசிசேகர்.

இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு சசிசேகர் சாமுவேலை மீண்டும் தன் அறைக்கு அழைத்தார்.

"மிஸ்டர் சாமுவேல்! நான் உங்ககிட்ட சொன்ன சஜஷன் பத்தி நம்ப கன்சல்டன்ட்கிட்ட கேட்டேன். அவங்க இது ரொம்ப நல்ல யோசனைன்னு சொல்றாங்க. அந்த மாறுதல் ரொம்பவும் பயனுள்ளதா இருக்கும்னு சொன்னதோட எங்களுக்கு இது தோணாம போச்சேன்னு சொன்னாங்க! இந்த மாறுதலைப் பண்ணி புது லே-அவுட்டை அவங்க ரெண்டு மூணு நாள்ள அனுப்புவாங்க. அது வரையிலேயும் வெயிட் பண்ணுங்க!" என்றார்.

"சாரி சார்!" என்றார் சாமுவேல்.

"நீங்க சாரி சொல்ல வேண்டியது எங்கிட்ட இல்ல, நம்ப மெஷின் ஆபரேட்டர் குமாரசாமிகிட்டதான்!"

"என்ன சார் சொல்றீங்க?" என்றார் சாமுவேல்.

"ஆமாம், இந்த யோசனையைச் சொன்னது குமாரசாமிதான். உங்க டீம்ல இருக்கற ஒரு எஞ்சினியர்கிட்ட அவர் இதைச் சொல்ல முயற்சி செஞ்சிருக்காரு. அவரு அதைக் காது கொடுத்துக் கேக்கவே இல்லையாம். அதனால அவரு எங்கிட்ட வந்து சொன்னாரு. ஒரு வேளை இது என்னோட யோசனைன்னு நான் உங்ககிட்ட சொல்லி இருந்தா நீங்க இதை ஏத்துக்கிட்டிருப்பீங்களோ என்னவோ!" என்று சொல்லிச் சிரித்தார் சசிசேகர். 

பொருட்பால் 
அரசியல் இயல்
அதிகாரம் 43
அறிவுடைமை 
குறள் 423:
எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்
மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு.

பொருள்:
எந்த விஷயத்தை யார் சொல்லக் கேட்டாலும் அந்த விஷயத்தின் உண்மைத் தன்மையைக் கண்டறிவதே அறிவாகும்.

Read 'The Expansion Project' the English version of this story by the same author.
அறத்துப்பால்                                                                           காமத்துப்பால்

Tuesday, September 8, 2020

422. கண் போன போக்கிலே!

"நாளைக்கு ஒரு இன்டர்வியூ இருக்கு. அதுக்குத் தயார் செய்யணும்!" என்றான் ஆதித்தன்.

"நீங்க என்ன புதுசாவா வேலைக்குப் போறீங்க? ஏற்கெனவே ஒரு நல்ல வேலையில இருக்கீங்க. இப்ப இன்னும் சிறப்பான வேலைக்கு முயற்சி பண்றீங்க. இதுக்குக் கூடவா தயார் செய்யணும்?" என்றாள் அவன் மனைவி ரேணுகா.

"பதுசா வேலைக்கு முயற்சி பண்றவங்ககிட்ட அவங்க படிச்ச படிப்பையும், பொது அறிவையும் தவிர அவங்களுக்கு வேற எதுவும் தெரிஞ்சுருக்கணும்னு எதிர்பார்க்க மாட்டாங்க. என்னை மாதிரி நிறைய அனுபவத்தோட ஒரு உயர்ந்த பதவிக்கு முயற்சி பண்றவங்ககிட்ட நிறைய எதிர்பார்ப்பாங்க. என்னோட நிறுவனம் ஈடுபட்டிருக்கிற தொழில் துறை சம்பந்தமா நிறையத் தெரியணும். நல்லவேளை இன்டர்நெட்னு ஒண்ணு இருக்கு. அதில நிறைய விஷயங்களுக்கும் இருக்கு!"

"மணி பத்து ஆயிடுச்சே! நாளைக்குக் காலையில பத்து மணிக்கு இன்டர்வியூ.. எவ்வளவு நேரம் இன்டர்நெட் பாக்கப்போறீங்க?"

"தெரியல. இன்டர்நெட் ஒரு வரம்தான். ஆனா அதில தேட ஆரம்பிச்சா முடிவில்லாம போய்க்கிட்டே இருக்கும். இது இன்டர்நெட்டோட சாபக்கேடு!. என்ன செய்யறது? ஒரு மணி ரெண்டு மணி கூட ஆகும். நீ போய்த் தூங்கு" என்று மனைவியை அனுப்பி விட்டு கூகிள் கதவைத் தட்டினான் ஆதித்தன்.

அடுத்த நாள் இன்டர்வியூ முடிந்து வீட்டுக்கு வந்த ஆதித்தனிடம் "எப்படி இருந்தது இன்டர்வியூ?" என்றாள் ரேணுகா.

"நல்லாப் போகல!" என்றான் ஆதித்தன் ஏமாற்றத்துடன்.

"ராத்திரி அவ்வளவு நேரம் கண் முழிச்சு இன்டர்நெட்ல படிச்சு தயார் பண்ணிக்கிட்டுப் போனீங்களே, அது கை கொடுக்கலியா?" என்றாள் ரேணுகா.

சில விநாடிகள் மௌனமாக இருந்த ஆதித்தன், "இன்டர்நெட்ல என் நேரத்தை சரியாப் பயன்படுத்தி இருந்தா, இன்டர்வியூவில கேட்ட பல கேள்விகளுக்கு என்னால நல்லா பதில் சொல்லி இருக்க முடியும். வேலையும் எனக்குக் கிடைச்சிருக்கலாம்!" என்றான் ஆதித்தன்.

"நேரத்தை சரியா பயன்படுத்தலையா? அப்படின்னா அவ்வளவு நேரம் என்ன பாத்துக்கிட்டிருந்தீங்க?"

"இன்டர்நெட் பாத்துக்கிட்டிருந்தப்ப வீட்டிலிருந்தே தொழில் செஞ்சு பணம் சம்பாதிக்கலாம்னு ஒரு விளம்பரத்தைப் பாத்துட்டு அது என்னன்னு பாக்கலாம்னு கிளிக் பண்ணி அதைப் பத்திப் படிச்சுப் பாத்தேன். படிச்சப்பறம்தான் அது எனக்கு ஒத்து வரதுன்னு புரிஞ்சது. அப்புறம் அது மாதிரி இன்னும் சில விளம்பரங்கள் வந்தது. அதில சிலதெல்லாம் ரொம்ப கவர்ச்சியாத் தெரிஞ்சதால, அதையெல்லாம் படிக்க ஆரம்பிச்சேன். இதிலேயே ரெண்டு மணி நேரம் ஓடிடுச்சு. ஆனா எதுவுமே எனக்குப் பயன்படாததா இருந்தது. நேரத்தை வீணாக்கிட்டமேன்னு என் பேரிலேயே எரிச்சல் வந்தது. அப்புறம் படிக்க மூட் இல்ல. படுத்துத் தூங்கிட்டேன்."

"ஏங்க, நீங்க இவ்வளவு படிச்சவரு, அனுபவம் உள்ளவரு, விஷயம் தெரிஞ்சவரு. ஏன் இப்படிப் பண்ணினீங்க?"

"என்ன செய்யறது? மனசை அது போற போக்கில விட்டா அப்படித்தான். இது ஒரு பாடம்! விடு, வேற நல்ல சந்தர்ப்பம் வரும். பாக்கலாம்" என்றான் ஆதித்தன், வலுவில் வரவழைத்துக் கொண்ட புன்னகையுடன்.

"பாருங்க உங்களுக்கு ஏத்த மாதிரி டிவியில ஒரு பாட்டு போடறாங்க!" என்றாள் மனைவி சிரித்தபடி.

'கண் போன போக்கிலே கால் போகலாமா
கால் போன போக்கிலே மனம் போகலாமா
மனம் போனபோக்கிலே மனிதன் போகலாமா'

என்ற பாடல் தொலைக்காட்சியில் ஒலித்தது.

"உங்களுக்காகவே கண்ணதாசன் எழுதின மாதிரி இல்ல?" என்றாள் ரேணுகா, கேலி ததும்பிய குரலில்.

"இல்லை"

"இல்லையா?"

"இல்லை! இதை எழுதினவர் கண்ணதாசன் இல்லை, வாலி!" என்றான் ஆதித்தன் சிரித்தபடி. 

பொருட்பால் 
அரசியல் இயல்
அதிகாரம் 43
அறிவுடைமை 
குறள் 422:
சென்ற இடத்தால் செலவிடா தீதொரீஇ
நன்றின்பால் உய்ப்ப தறிவு.

பொருள்:
மனம் போகும் வழியில் எல்லாம் அதைப் போக விடாமல், தீயவற்றிலிருந்து  விலக்கி, அதை நல்ல வழியில் நடத்துவதே அறிவு.

Read 'Google Search' the English version of this story by the same author.
அறத்துப்பால்                                                                           காமத்துப்பால்

Saturday, August 22, 2020

421. நேரடி ஒளிபரப்பு

ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சிறிய அளவில் ஒரு தொழிலைத் துவக்கிக் காலப்போக்கில் அதை விரிவுபடுத்தி வெற்றிகரமாக நடத்திக் கொண்டிருந்த ஞானசேகரன், தன் 75ஆவது வயதில், தான் ஓய்வு பெறப் போவதாக அறிவித்தார்.

ஒரு முன்னணிப் பொருளாதாரச் செய்தித் தொலைக் காட்சி நிலையம் அவரைப் பேட்டி காண விரும்பியது. 

"என் பேட்டியை லைவ் ஆக ஒளிபரப்ப வேண்டும்" என்றார் ஞானசேகரன்.

"பேட்டிகளை நாங்கள் லைவ் ஆக ஒளிபரப்புவதில்லையே!" என்றார் அந்த நிலையத்தின் அதிகாரி.

"அப்படியானால் பேட்டி இல்லை!" என்றார் ஞானசேகரன்.

தன் மேலதிகாரிகளிடம் கலந்து பேசி விட்டுச் சொல்வதாகக் கூறினார் அவர். ஆனால் அந்த நிறுவனத்தின் தலைமை இதற்கு ஒப்புக் கொள்ளவில்லை.

லைவ் நியூஸ் என்ற தொலைக்காட்சி நிலையம் சமீபத்தில்தான் துவக்கப்பட்டு நடந்து கொண்டிருந்தது. ஞானசேகரன் ஒரு பெரிய தொலைக்காட்சி நிறுவனத்துக்கு லைவ் ஆகத்தான் பேட்டி கொடுப்பேன் என்று நிபந்தனை விதித்து அவர்கள் அதற்கு ஒப்புக் கொள்ளவில்லை என்ற விஷயம் வெளியே கசிய ஆரம்பித்திருந்தது.

லைவ் நியூஸின் தலைமை அதிகாரி குமார் தன் நிறுவனத்தின் முக்கிய அதிகாரிகளை அழைத்தார்.

"நாம் ஞானசேகரனைப் பேட்டி கண்டால் என்ன?" என்றார்.

"சார்! நம் பார்வையாளர்கள் அரசியல் செய்திகளை மட்டும்தான் பாப்பாங்க. இது மாதிரி பேட்டிகளை அவங்க பாக்க மாட்டாங்க" என்றார் ஒரு மூத்த அதிகாரி.

"அப்படின்னா நமக்கு புதுப் பார்வையாளர்கள் கிடைப்பாங்களே! அது நமக்கு நல்லதுதானே?" என்றார் இன்னொருவர். 

குமார் அவரை சுவாரசியத்துடன் பார்த்தார்.

"அவர் ஏன் லைவா ஒளிபரப்பணும்னு நிபந்தனை போடறாருன்னு தெரியல. யாரையாவது பத்தி அவதூறா ஏதாவது சொல்லிட்டா நமக்குப் பிரச்னை ஆயிடுமே!"

"அதுதான் எனக்குக் கவலையா இருக்கு!" என்றார் குமார்.

"சார். எனக்கு ஒரு யோசனை தோணுது!" என்றார் தலைமை ஆசிரியர் ரவி. 

ஞானசேகரனின் பேட்டி லைவ் நியூஸ் தொலைக்காட்சியில் லைவ் ஆக ஒளிபரப்பப்படும் என்ற செய்தி ஒரு நாள் முன்பு வெளியிடப்பட்டதும் பெரும் பரபரபரப்பு ஏற்பட்டது. பெரும்பாலும் அரசியல் செய்திகளையே வெளியிடும் லைவ் நியூஸில் ஒரு தொழில் அதிபரின் பேட்டி ஒளிபரப்பாகிறது, அதுவும் லைவ் ஆக என்ற விஷயம் ஒரு ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தி ஏராளமானோரை நிகழ்ச்சியைப் பார்க்க வைத்தது.

பேட்டி துவங்கி சிறிது நேரம் கழித்து ஞானசேகரன் ஓரு விஷயத்தைக் கூறினார்.

"நான் இந்த பேட்டி லைவ் ஆக ஒளிபரப்பப்பட வேண்டும் என்று விரும்பியதற்கு ஒரு காரணம் உண்டு. நான் தொழில் தொடங்கியதிலிருந்து இப்போது வரை நிறையப் போட்டிகளைச் சந்தித்திருக்கிறேன். நேர்மையான போட்டியாளர்கள் உண்டு, எல்லாவிதமான தந்திரங்களையும் கடைப்பிடிக்கும் போட்டியாளர்களும் உண்டு. 

"எத்தனையோ முறை என் நிறுவனம் போட்டியாளர்களால் அழியப் போவதாகப் பத்திரிகைகள் ஆரூடம் கூறி இருக்கின்றன. சில சமயம் அப்படிப்பட்ட நிலை ஏற்பட்டுப் பங்குச் சந்தையில் என் நிறுவனப் பங்குகள் வீழ்ச்சி அடைந்திருக்கின்றன. ஆனால் அவற்றையெல்லாம் எதிர்கொண்டு என் நிறுவனம் மீண்டு வந்திருக்கிறதென்றால் அதற்குக் காரணம்..."

ஞானசேகரன் சஸ்பென்ஸ் கொடுத்து நிறுத்த, பேட்டியை நடத்திக் கொண்டிருந்த தலைமை ஆசிரியர் ரவி, பார்வையாளர்கள் ஆகிய அனைவரும் அவர் சொல்லப் போவதைக் கேட்க ஆவலுடன் காத்திருந்தனர்.

"என் அறிவுத் திறமைதான்..." என்றார் ஞானசேகரன் சிரித்தபடி.

"சார்!" என்றார் ரவி, சற்று அதிர்ச்சியுடன்.

"இதை அனைவரும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் பேட்டி லைவ் ஆக இருக்க வேண்டும் என்று சொன்னேன். அப்போதுதானே இதை நிறைய பேர் பார்த்து இந்தச் செய்தி அனைவருக்கும் போகும்?"

பேட்டியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த குமார் சட்டென்று ஏமாற்றம் அடைந்தார். 'மனுஷன் தன்னைப் பற்றிப் பெருமை அடித்துக் கொள்ளத்தான் நேரடி ஒளிபரப்பு வேண்டுமென்று கேட்டாரா? ஏதோ பெரிதாகச் சொல்லப் போகிறார் என்று நினைத்து ஏமாந்து விட்டேனே!'

"சார்! உங்கள் அறிவுத் திறமை என்று நீங்கள் குறிப்பிட்டதைக் கொஞ்சம் விளக்க முடியுமா?" என்றார் ரவி, வேறு என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல்.

"நிச்சயமாக. அதற்குத்தானே வந்திருக்கிறேன்? என் நண்பர்கள் சிலர் ஸ்டூடியோவுக்கு வெளியே அமர்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்களைக் கொஞ்சம் உள்ளே அனுமதிக்க முடியுமா?" என்றார் ஞானசேகரன்.

"எதற்கு?" என்றார் ரவி குழப்பத்துடன்.

"அவர்கள் என்னுடன் பணிபுரிபவர்கள். ஒரு சிலர் ஓய்வு பெற்று விட்டார்கள், இன்னும் சிலர் இப்போது உயிருடன் இல்லை. நான் என் அறிவுத் திறமை என்று குறிப்பிட்டது அவர்களைத்தான்! நான் தொழில் துவங்கிய முதல் நாளிலிருந்தே அறிவாற்றல்தான் என் தொழிலுக்குச் சிறந்த பாதுகாப்பு என்பதை உணர்ந்து அறிவாற்றல் மிகுந்தவர்களை என்னுடன் வைத்துக் கொண்டேன். 

"என் தொழிலின் வளர்ச்சிக்கு உதவியதோடு மட்டுமின்றி, என் தொழிலை அழிக்க என் எதிரிகள் முயன்றபோது அவர்கள் முயற்சிகளை முறியடித்து ஒரு அரணாக நின்று என் தொழிலைக் காத்தவர்களும் அவர்கள்தான். நீங்கள் அனுமதித்தால் அவர்களை இந்த உலகுக்கு அறிமுகப் படுத்தி அவர்களுக்கு என் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்வேன். நான் இந்தப் பேட்டி லைவ் ஆக இருக்க வேண்டும் என்று பிடிவாதம் பிடித்ததற்குக் காரணம் என் அறிவாக இருந்து என் நிறுவனத்தைக் காத்த அவர்களை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வரத்தான்."

"வித் ப்ளெஷர்!" என்றார் ரவி உற்சாகம் திரும்பியவராக.

"சார் ஞானசேகரனோட பேட்டியை நாம லைவா ஒளிபரப்பினது நமக்குப் பெரிய பூஸ்ட்.  நம்ப சானல் வியூவர்ஷிப் ரெண்டு மடங்கு ஆகி இருக்கு. நீங்க எடுத்த துணிச்சலான முடிவுதான் காரணம்!" என்றார் ரவி.

"இல்லை மிஸ்டர் ரவி. ஞானசேகரனுக்கு இருந்த மாதிரி எனக்கும் நீங்கள்ளாம்  ஒரு அறிவா இருக்கறதுதான் காரணம். நான் ஒப்புக்காக இதைச் சொல்லல. லைவா ஒளிபரப்பினா அவரு யாரையாவது பத்தி அவதூறா ஏதாவது சொன்னா நமக்குப் பிரச்னை ஆயிடுமேன்னு நான் பயந்தப்ப, இப்ப இருக்கற தொழில் நுட்பத்தை வச்சு, பேட்டி ஒரு நிமிஷம் தாமதமா ஒளிபரப்பற மாதிரி செஞ்சுட்டா, அவர் ஏதாவது தப்பா சொன்னா உடனே பேட்டியை நிறுத்தி அது ஒளிபரப்பாகாம தடுத்துடலாம்னு நீங்க யோசனை சொன்னதாலதானே தைரியமா இதுக்கு சம்மதிச்சேன்?" என்றார் குமார்.  

பொருட்பால்
 அரசியல் இயல்
அதிகாரம் 43
அறிவுடைமை 
குறள் 421:
அறிவற்றங் காக்குங் கருவி செறுவார்க்கும்
உள்ளழிக்க லாகா அரண்.

பொருள்:
அறிவு அழிவு வராமல் காக்கும் கருவியாகும். பகைவர்களால் உள்ளே புகுந்து அழிக்க முடியாத அரண் ஆகும்.

Read 'Live Telecast' the English version of this story by the same author.
அறத்துப்பால்                                                                           காமத்துப்பால்

Wednesday, August 19, 2020

420. நினைவில்லை!

"நாளைக்கு ஜெயலக்ஷ்மி சபாவில ஒரு கச்சேரி இருக்கு. எனக்கு ரெண்டு டிக்கட் கிடைச்சது. நீயும் வரியா?" என்றான் சேதுபதி, தொலைபேசியில்.

"சாரிடா! நாளைக்கு ஒரு ஆன்மீகச் சொற்பொழிவுக்குப் போகணும்" என்றான் பத்மநாபன்.

"பரவாயில்லையே! ஆன்மீகத்தில உனக்கு இவ்வளவு ஈடுபாடு இருக்குன்னு எனக்குத் தெரியாது."

"நல்ல விஷயங்கள் கொஞ்சமாவது காதில விழணும் இல்ல?".

"சரி. போயிட்டு வா. அப்புறம் பாக்கலாம்."

சில நாட்கள் கழித்து சேதுபதி பத்மநாபனின் வீட்டுக்கு வந்தான்.

சிறிது நேரம் பொதுவாகப் பேசிக் கொண்டிருந்த பிறகு, திடீரென்று நினைவு வந்தவனாக, "ஆமாம், போன வாரம் ஏதோ ஆன்மீகச் சொற்பொழிவுக்குப் போயிருந்தியே, எப்படி இருந்தது? என்றான் சேதுபதி

"நல்லா இருந்தது!" என்றான் பத்மநாபன்.

"யாரோட சொற்பொழிவு?"

"ஏதோ பேரு சொன்னங்க. ஞாபகம் இல்ல" என்றான் பத்மநாபன்.

"என்னடா இது, நான் கச்சேரிக்குக் கூப்பிட்டப்ப வர மாட்டேன்னுட்டு அந்த சொற்பொழிவுக்குப் போன! இப்ப அவர் பேர் கூட ஞாபகம் இல்லைங்கற?" என்றான் சேதுபதி.

"சாந்தகுமார்" என்றாள் பத்மநாபனின் மனைவி, சமையற்கட்டில் இருந்தபடியே.

"அவர் ரொம்ப பிரபலமானவராச்சே! அவரு பேரு ஞாபகம் இல்லைங்கற!" என்றான் சேதுபதி வியப்புடன்.

"இதுக்கு முன்னால இது மாதிரி சொற்பொழிவுக்கெல்லாம் போனதில்லையே! அதனாலதான் பேரை மறந்துட்டேன்."

"எதைப் பத்திப் பேசினாரு?"

"ஏதோ ராமாயணக் கதைன்னு நினைக்கறேன்." 

"அவரு எப்பவுமே கீதையைப் பத்தித்தானே பேசுவாரு?"

"கீதையைப் பத்திப் பேசினா என்ன, சீதையைப் பத்திப் பேசினா என்ன, எல்லாமே ஆன்மீகம்தானே? அதை விடு!" என்று பேச்சை மாற்றினான் பத்மநாதன்.

சேதுபதி கிளம்பிச் சென்றதும், "ஏங்க, ரெண்டு மணி நேரம் பேச்சைக் கேட்டிருக்கீங்க. பேசினவர் பேரு ஞாபகம் இல்லை, என்ன பேசினார்னும் ஞாபகம் இல்ல! ஏன் இப்படி?" என்றாள் அவர் மனைவி.

"அங்கே பேச்சு முடிஞ்சதும் அருமையான சக்கரைப் பொங்கல் கொடுக்கறாங்க, நிறையவே கொடுக்கறாங்கன்னு கேள்விப்பட்டுதான் நீ கூப்பிட்டதும் உன்னோட அங்கே வந்தேன். அவர் பேசினதை யார் கேட்டா? கொஞ்ச நேரம் மொபைல்ல மெஸ்ஸேஜ் எல்லாம் பாத்துக்கிட்டிருந்தேன். அப்புறம் தூக்கம் கண்ணைச் சுத்திச்சு. உக்காந்துகிட்டே நல்லா தூங்கினேன். பேச்சு முடியறப்பதான் தூக்கம் கலைஞ்சுது. ஃபிரஷ்ஷா இருந்தது. பிரசாதமும் அருமையா இருந்தது!" என்றான் பத்மநாபன்.

"நல்ல ஆளு நீங்க! அதுக்கு நீங்க உங்க நண்பரோட, கச்சேரிக்கே போயிருக்கலாமே! உங்களுக்குத்தான் சங்கீதம் கேக்கறது பிடிக்குமே! அங்கே கான்ட்டீன் கூட இருந்திருக்குமே!"

"போயிருக்கலாம்தான். ஆனா நான் மட்டும் போயிருந்தா முதல்ல கான்ட்டீன்ல போய் எனக்குப் பிடிச்ச அயிட்டங்களை  சூடா சாப்பிட்டுட்டு அப்புறம்தான் கச்சேரி கேட்டிருப்பேன்! ஆனா சேதுபதி கச்சேரி முடியறவரையில கான்ட்டீனுக்குப் போகவே விட மாட்டான். அதனாலதான் அவன் கூப்பிட்டப்ப போகல!" என்றான் பத்மநாபன்.

பொருட்பால் 
அரசியல் இயல் 
அதிகாரம் 42
கேள்வி 
குறள் 420:
செவியிற் சுவையுணரா வாயுணர்வின் மாக்கள்
அவியினும் வாழினும் என்.

பொருள்:
செவியால் நல்ல விஷயங்களைக் கேட்கும் சுவையை உணராமல் உண்ணும் சுவையில் மட்டும் ஈடுபாடுள்ள மனிதர்கள்  உயிரோடு இருந்தால் என்ன, இல்லாவிட்டால் என்ன?

Read 'I don't remember' the English version of this story by the same author.
அறத்துப்பால்                                                                           காமத்துப்பால்

1080. 'தன்மானத் தலைவரி'ன் திடீர் முடிவு!

தன் அரசியல் வாழ்க்கையின் துவக்கத்தில் இரண்டு மூன்று கட்சிகளில் இருந்து விட்டு, அங்கு தனக்கு உரிய மதிப்புக் கிடைக்கவில்லை என்பதால், 'மக்க...