Monday, May 13, 2019

14. ஒரு புதிய அனுபவம்!


தணிகாசலத்துக்கு அந்த மாநாட்டுக்கு அழைப்பு வந்தபோது அவனுக்கு அது பற்றிப் பெரிய எதிர்பார்ப்புகள் இல்லை. ஒரு கிராமத்துப்பள்ளியில் சரித்திர ஆசிரியராகப் பணி புரிந்து வந்த அவன் இதற்கு முன் சில பயிற்சிகள், மாநாடுகளுக்குப் போயிருக்கிறான். அவற்றிலெல்லாம், அரசு அதிகாரிகள் மற்றும் சில பெருந்தலைகள் வந்து மணிக்கணக்கில் பேசி விட்டுப் போவார்கள். மாநாடு எப்போது முடியும் என்று பொறுமையிழந்து காத்திருக்கும் அளவுக்கு அவை சலிப்பூட்டுபவையாகவும், அயர்ச்சியை உண்டாக்குபவையாகவும் இருக்கும்.

ஆனால் இந்த மாநாட்டை சற்று வித்தியாசமான முறையில் அமைத்திருந்தார் மாநாட்டை ஏற்பாடு செய்த மாவட்டக் கல்வி அதிகாரி. மாவட்டத்தின் பல பள்ளிகளிலிருந்து வந்திருந்த சரித்திர ஆசிரியர்களை பாடங்கள், பாடம் நடத்தும் முறைகள், பாடம் நடத்துவதில் ஏற்படும் சவால்கள், மாணவர்களைப் பாடத்தில் ஆர்வம் கொள்ளச் செய்யும் வழிகள் என்று பல்வேறு நடைமுறைத் தலைப்புகளில் தங்களுக்குள் கலந்துரையாடல் செய்து, தங்கள் அனுபவங்கள், பிரச்னைகள் இவற்றைப் பகிர்ந்து கொண்டு, தீர்வுகளையும், ஆலோசனைகளையும் தங்களுக்குள் விவாதிக்கும் வகையில் அந்த மாநாடு அமைந்திருந்தது.

மாநாட்டின் துவக்கத்தில் மாநாட்டின் வழிமுறை பற்றிக் கல்வி அதிகாரி  அரை மணி நேரம் விளக்கி விட்டு மாநாட்டில் பங்கு பெற்ற ஆசிரியர்களை 15 நபர்கள் கொண்ட குழுக்களாகப் பிரித்தார். ஒவ்வொரு குழுவும் என்னென்ன தலைப்புகளில் எவ்விதங்களில் விவாதங்கள், கலந்துரையாடல்கள், மாதிரி வகுப்புகள் போன்ற பல்வேறு அம்சங்களைக் குறிப்பிடப்பட்ட கால அளவைப் பின் பற்றி கொடுக்கப்பட்ட வழிகாட்டல்களின்படி நடத்த வேண்டும் என்பதை அவர் தன் துவக்க உரையில் விளக்கி இருந்தார்..

ன் குழு உறுப்பினர்களைப் பார்த்ததும் தணிகாசலத்துக்கு முதலில் சற்று பயம் ஏற்பட்டது.அவன் குழுவில்பெரும்பாலானோர் அவனை விட  புத்திசாலிகளாகவும், திறமை உள்ளவர்களாகவும், தன்னம்பிக்கை கொண்டவர்களாகவும் இருப்பதாகத் தோன்றியது. தன்னை இவர்கள் மதிப்பார்களா, இவர்கள் முன் தன்னால் பேச முடியுமா என்ற ஐயம் அவனுக்கு எழுந்தது. அதிலும் ஆங்கிலப் புலமை மிகுந்திருந்த சிலர் தட்டுத் தடுமாறி ஆங்கிலம் பேசக் கூடிய தன்னை அடியோடு மதிக்க மாட்டார்கள் என்று அவன் நினைத்தான்.

முதல் நாள் முற்பகலில் நடந்த விவாதத்தின்போது தணிகாசலம் சற்று ஒதுங்கியே இருந்தான். அவனைப் போன்று இன்னும் இரண்டு மூன்று பேரும் அதிகத் தயக்கம் காட்டினார். தான் பயந்தது போல்தான் நடக்கும் என்று அவனுக்குத் தோன்றியது.

மதிய உணவு இடவுவேளையின்போது கூட தணிகாசலம் தன் குழு உறுப்புணர்களைத் தவிர்த்து மற்ற குழுக்களில் இருந்த அவனைப் போன்ற இயல்புடைய சிலரிடம் மட்டுமே பேசினான்.

ஆனால், பிற்பகலில் இறுக்கம் தளர்ந்து குழு உறுப்பினரிடையே சற்று நெருக்கம் ஏற்படத் துவங்கியது. தன்னை மதிக்க மாட்டார்கள் என்று அவன் நினைத்த சிலர் அவனைப் பார்த்துப் புன்னகை செய்து அவனிடம் நட்பாகப் பழக ஆரம்பித்தனர். ஆயினும் ஓரிருவர் இன்னும் இறுக்கமாகவே இருந்ததாகத் தோன்றியது. அதுவும் குறிப்பாக சற்று வசதியானவளாகத் தோன்றிய சுதா என்ற பெண் அவன் பக்கமே திரும்பாமல்  பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.

பாடம் நடத்தும் உத்திகள் பற்றி ஒவ்வொருவராகப் பகிர்ந்து கொண்டபோது, தான் பேசியதை அனைவரும் கூர்ந்து கவனித்ததாகத் தணிகாசலத்துக்குத் தோன்றியது. சுதா கூட அவன் பேசுவதை கவனித்தாள்.. "கொஞ்சம் இரைஞ்சு பேசுங்க. காதில சரியா விழலை" என்று கூடச் சொன்னாள்.

அவன் பேசி முடித்ததும், சிலர் அவன் பாடம் நடத்தும் உத்திகளை வெளிப்படையாகப் பாராட்டினர்.

தன்னை மதிக்க மாட்டார் என்று அவன் நினைத்த இன்னொரு நபர், "அது சரி சார். உங்க முறை பையன்களுக்குப் பாடம் கேக்க சுவாரசியமாத்தான் இருக்கும். ஆனா நாம அவங்க பரீட்சை எழுத இல்ல தயார் செய்ய வேண்டி இருக்கு? உங்க முறை அதுக்கு உதவுமா?" என்றார் . அவர் கேள்வியை ஆமோதித்துப் பலரும் தலையாட்டினார்.

"சார்! பையன்களுக்கு சப்ஜெக்ட்ல ஆர்வம் வந்தா, அவங்க பாடத்தைப் படிப்பாங்க.பரீட்சை எழுதவும் தங்களைத் தயார் செஞ்சுப்பாங்க. நாமதான் கேள்விகள் எல்லாம் கொடுத்து பதில் எழுதப் பயிற்சி கொடுக்கறமே!" என்றான் தணிகாசலம்.

அன்றைய இறுதி நிகழ்ச்சியாக, வகுப்பறையில் தான் எப்படிப் பாடம் நடத்துகிறோம் என்பதை ஒவ்வொருவரும் பத்து நிமிடம் நடத்திக் காட்டினார். தணிகாசலம் பாடம் நடத்திய விதம் அனைவரின் பாராட்டையும் பெற்றது.

"நீங்க முதல்ல உங்க பாடம் நடத்தற முறையைச் சொன்னபோது அது சரியா வருமான்னு எனக்குச் சந்தேகம் இருந்தது. இப்ப நீங்க நடத்திக் காட்டினப்பறம்தான் உங்க முறை எனக்குப் புரிஞ்சது. நானும் இதைப் பின்பற்றிப் பார்க்கப் போறேன்" என்றாள் சுதா.

"தாங்க்ஸ் மேடம்" என்றான் தணிகாசலம் பொங்கி வந்த மகிழ்ச்சியுடனும், நன்றி உணர்வுடனும்.

"மேடம்லாம் வேண்டாம். நான் உங்களை விட வயசில சின்னசுவளாத்தான்  இருப்பேன்.என்னைக் கிழவியா  ஆக்கிடாதீங்க!"என்று சுதா சொன்னதும் அனைவரும் சிரித்தனர்.

ரண்டாம் நாள் காலை அவர்கள் கூடியபோது நெருங்கிய நண்பர்கள் கூடிப் பேசுவது போன்ற உணர்வுடன் இருந்தனர். முதல் நாள் இருந்த தயக்கம் போய் அன்றைய விவாதங்களில் அனைவரும் உற்சாகத்துடனும், ஆர்வத்துடனும் கலந்து கொண்டனர். மாலை நிகழ்ச்சி முடிந்தபோது அன்றைய நாள் மிக வேகமாக ஓடி விட்டது போல் தோன்றியது.

கல்வி அதிகாரியின் சுருக்கமான முடிவுரைக்குப் பிறகு அனைவரும் பிரியும் நேரம் வந்தது.

"இதுக்கு முன்னாடி சில மாநாடுகளுக்கு வந்திருக்கேன். ஆனா இந்த முறை இருந்த மாதிரி இவ்வளவு சந்தோஷமும் திருப்தியும் இருந்ததில்லை" என்றான் தணிகாசலம்.

"ஆமாம். இதுவரைக்கும் நாம கலந்து கிட்ட மாநாடுகள்ல அதிகாரிகளோ, வேற பெரிய மனுஷங்களோ பேசறதை பொறுமையாக் கேட்டுக்கிட்டு எப்படா விடுதலை கிடைக்கும்னு உட்கார்ந்திருந்தோம். இப்ப நாம நம்ப சப்ஜெக்ட்டைப் பத்திப் பேசி நிறைய விஷயங்களையும் அனுபவங்களையும் பகிர்ந்து கிட்டது ரொம்ப திருப்தியான அனுபவமா இருந்ததில ஆச்சரியமில்லையே!" என்றார் இன்னொருவர்.

"ரெண்டு நாள் இவ்வளவு சுவாரசியமா பல பயனுள்ள விஷயங்களைப்  பேசினதில நமக்குள்ள ஒரு நெருக்கம் வந்துடுச்சு. இப்ப உங்க எல்லாரையும்  பிரியணும்னு நெனைச்சா வருத்தமா இருக்கு" என்றாள் சுதா.

"நாம எல்லாரும் எல்லார்  விலாசத்தையும் வாங்கி வச்சுப்போம். ஒவ்வொத்தரா நம்ம விலாசத்தை சொல்லுவோம். அதை மத்தவங்க எல்லாரும் எழுதிக்கட்டும். யார் வீட்டிலேயாவது ஃபோன் இருந்தா, அவங்க ஃபோன் நம்பரையும் குறிச்சுக்கலாம். வாய்ப்பு கிடைச்சா மறுபடி சந்திக்கலாம்" என்றான் தணிகாசலம்.

அனைவரும் அவன் சொல்வதை ஆமோதிப்பது போல் மற்றவர்கள் விலாசங்களை எழுதிக்கொள்ள பேப்பர்களை எடுத்தனர்.

அரசியல் இயல் 
அதிகாரம் 39
கல்வி
குறள் 394:
உவப்பத் தலைக்கூடி உள்ளப் பிரிதல்
அனைத்தே புலவர் தொழில்

பொருள்:
மகிழ்ச்சியுடன் ஒன்று கூடி, வருத்தத்துடன் பிரிதல் புலவர்களின் இயல்பான செயலாகும்.

குறள் 395 (விரைவில்)

குறள் 393

Thursday, February 28, 2019

13. கோவிலில் கேட்ட கதை


"சார் போஸ்ட்!" 

கடிதத்தை வீட்டுக்குள் போட்டு விட்டு சைக்கிளில்  விரைந்து விட்டார் தபால்காரர்.

உள்ளிருந்து வந்த வெங்கடாசலம் கடிதத்தை எடுத்துப் பார்த்தார். இன்லாண்ட் கடிதம். அநேகமாக மகனிடமிருந்து வந்திருக்கலாம். வெங்கடாசலம் தன்னைக்  கடிதத்தைப் பிரித்துப் படிக்கச் சொல்வார் என்று தபால்காரருக்குத் தெரியும். 

கார்டு என்றால் சீக்கிரம் படித்துச் சொல்லி விட்டுப் போய் விடலாம் இன்லாண்ட் கடிதத்தைப்  படிக்க நேரம் ஆகும் என்றுதான் தான் வருவதற்குள் தபால்காரர் கடிதத்தை வீசி விட்டுப் போய் விட்டார் என்பது வெங்கடாசலத்துக்குப் புரிந்தது. 

இப்போது கடிதத்தைப் படித்துக் காட்ட, தெருவில் யாராவது வருகிறார்களா என்று பார்த்துக்கொண்டு நிற்க வேண்டும்!

ஒழுங்காகப் பள்ளிக்கூடம் போய் ஐந்தாம் வகுப்பு வரையாவது படித்திருந்தால் படிக்கத் தெரிந்திருக்கும்! வெங்கடாசலம் முதல் வகுப்பில் படித்துக் கொண்டிருந்தபோது, ஆசிரியர் வெங்கடாசலத்தை அடித்து விட்டார் என்பதால் அவர் தந்தை கோபித்துக்கொண்டு வெங்கடாசலத்தின் படிப்பையே நிறுத்தி  விட்டார்.

"உனக்கு எதுக்குடா படிப்பு? நமக்குத்தான் பத்துத் தலைமுறைக்கு உக்காந்து திங்கற அளவுக்கு சொத்து இருக்கே? வாத்தி கிட்ட அடி வாங்கிக்கிட்டுப் படிக்கணும்னு உனக்குத் தலையெழுத்தா?" என்று அவர் அப்பா சொன்னது வெங்கடாசலத்துக்கு அப்போது புரியவில்லை. வளர்ந்த பிறகும்  புரியவில்லை! வசதியாக இருந்தால் படிப்பு தேவையில்லையா என்ன?

அப்பாவால் நின்று போன படிப்பைத் தொடர வெங்கடாசலம் பிற்காலத்திலும் முயற்சி எதுவும் எடுக்கவில்லை. ஆனால் எதையும் படித்துப் புரிந்து கொள்ள மற்றவர் உதவியை எதிர்பார்க்க வேண்டிய சந்தர்ப்பங்களில், தான் படிக்கவில்லையே என்ற வருத்தம் வெங்கடாசலத்துக்கு ஏற்படும்.

ஒரு படித்த பெண்ணையாவது மணந்து கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் கணவனை விட மனைவி அதிகம் படித்திருக்கக் கூடாது என்ற நடைமுறை வழக்கத்தின் அடிப்படையில் அவர் ஒரு படிக்காத பெண்ணைத்தான் மணந்து கொண்டார்.

ஒரு பையன் பிறந்து, அவன் பள்ளிக்குச் சென்று படிக்க ஆரம்பித்ததும்தான் வெங்கடாசலத்துக்குச் சற்று உதவியாக இருந்தது. இப்போது அவனும் படிப்பை முடித்து வெளியூரில் வேலைக்குப் போய் விட்டான். இப்போது அவனிடமிருந்து வரும் கடிதத்தைப் படிக்கக் கூட யாரையாவது எதிர்பார்க்க வேண்டிய நிலைமை.

சிவன் கோவிலில் யாரோ ஒருவர் ராமாயணக் கதை சொல்கிறார்கள் என்று அதைக் கேட்கப் போனார் வெங்கடாசலம். கையில் ஒரு பேப்பர் கூட வைத்துக் கொள்ளாமல் பல ஸ்லோகங்கள், செய்யுள்களை மனப்பாடமாகச் சொல்லி  அற்புதமாக உபன்யாசம் நிகழ்த்தினார் சொற்பொழிவாளர். 

அவர் சொற்பொழிவு சிறப்பாக இருந்தாலும் அவரிடம் எதோ ஒன்று உறுத்தலாகப் பட்டது வெங்கடாசலத்துக்கு. உபன்யாசம் முடிந்து அவரை ஒருவர் பாராட்டிப் பேசியபோதுதான் வெங்கடாசலத்துக்குத் தெரிய வந்தது. அவர் பார்வை இல்லாதவராம். அதுதான் இரவு நேரத்தில் கூடக் கருப்புக் கண்ணாடி அணிந்து கொண்டே பேசி இருக்கிறார்!

பிறவியிலேயே பார்வை இல்லாத அவர் முதலில் தன் தந்தையிடமும், பிறகு பல ஆசிரியர்களிடமும் செவி வழியாகப் பாடம் கேட்டே பல இலக்கியங்களையும் ஆன்மீக விஷயங்களையும் அறிந்து கொண்டவர் என்று அவரைப் பற்றிப் பேசியவர் கூறியபோது வெங்கடாசலத்துக்குக் கண்ணில் நீர் வந்து விட்டது.

'கடவுளே! கண் இல்லாத ஒருத்தர் இத்தனை படிச்சிருக்காரு. நான் ரெண்டு கண் இருந்தும் குருடன் மாதிரி இருந்துட்டேனே!' என்று மௌனமாகப் புலம்பினார் வெங்கடாசலம்.   

அரசியல் இயல் 
அதிகாரம் 39
கல்வி
குறள் 393:
கண்ணுடையர் என்பவர் கற்றோர் முகத்திரண்டு
புண்ணுடையர் கல்லா தவர்.

பொருள்:
கல்வியறிவு பெற்றவரே கண்ணுடையவர். மற்றவர்களுக்குக் கண்கள் இருந்தாலும், அவை முகத்தில் இரு புண்களைப் போன்றதுதான்.

Wednesday, February 20, 2019

12. முதியவரின் கணக்கு


"இந்த சனியன் பிடிச்ச கணக்கு மண்டையில ஏறலேன்னுதான்  ப்ளஸ் டூவிலேயே கணக்குக்கு முழுக்குப் போட்டுட்டு காமர்ஸ் க்ரூப்புக்கு மாறினேன். இப்ப வேலைக்கு அப்ளை பண்ணினா, ஆப்டிட்யூட் டெஸ்ட்னு சொல்லி மறுபடி கணக்குப் பரீட்சை வைக்கறாங்க! இந்தக் கொடுமையை எங்கே போய்ச் சொல்ல? என்று சலித்துக் கொண்டான் சதீஷ்.

 "வேலைக்குப் போறதுக்கு மட்டும் இல்லடா, மேல் படிப்பு படிக்கக் கூட ஆப்டிட்யூட் டெஸ்ட்ல கணக்கு இருக்கு. வெளிநாட்டில படிக்கக் கூட சேட், ஜி ஆர் ஈ, ஜி மேட்ன்னு எல்லாத்திலேயும் கணக்குதான். ஏன் இதை யாரும் எதிர்க்கலேன்னு தெரியல" என்றான் சுந்தர்.

"உங்களுக்கு கணக்கு பிரச்னைன்னா, எனக்கு இங்கிலீஷ் பிரச்னை. எல்லா ஆப்டிட்யுட் டெஸ்ட்லேயும் இங்கிலீஷ் இருக்கே! ஆங்கிலேயர்கிட்டேந்து விடுதலை வாங்கினாலும், இன்னும் நாம இங்கிலீஷுக்கு அடிமையாத்தான் இருக்கோம்" என்றான் மூர்த்தி.

கல்லூரி முடிந்து மின்சார ரயிலில் வந்து கொண்டிருந்த கல்லூரி மாணவர்கள் பேசியதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு முதியவர் சிரித்தபடியே, "ஏம்ப்பா, ஆப்டிட்யூட் டெஸ்ட்ல இங்கிலீஷுக்கு பதிலா தமிழ் இருந்தா உனக்கு சுலபமா இருக்குமா?" என்றார்.

பதில் சொல்ல மூர்த்தி சற்று தயங்கியபோது, சுந்தர்  முதியவரைப் பார்த்து, "ஏன் சார்! எல் கேஜிலேந்து இன்ஜினியரிங் வரை எத்தனையோ சப்ஜெக்ட் படிச்சு, எத்தனையோ பரீட்சை எழுதியாச்சு. மறுபடியும் இங்கிலீஷ்லேயும், கணக்கிலேயும் எதுக்கு சார் பரீட்சை?" என்றான்.

"எல்லாருக்கும் அடிப்படையாத் தெரிஞ்சிருக்க வேண்டிய விஷயங்கள் இரண்டு. ஒண்ணு மொழி. பேசிப் பழக, புரிஞ்சுக்க, விஷயங்களை சொல்ல, மொழி அறிவு வேணும். கொடுக்கல் வாங்கலுக்கு கணக்கு வேணும்.  படிப்பறிவு இல்லாம தெருவில காய்கறி விக்கறவங்க கூட, ஒரு கிலோவுக்கு இவ்வளவு விலைன்னு வச்சு அதிலேந்து கால் கிலோ, அரை கிலோக்கு  எவ்வளவுன்னு கணக்குப் பண்ணி, நாம கொடுக்கற நூறு ரூபாய் அம்பது ரூபாய்க்கு விலை போக மீதி எவ்வளவுன்னு மனசிலே கணக்குப் போட்டு மீதி சில்லறை கொடுக்கறாங்க. பேரம் பேசறப்ப, இந்த விலைக்கு எத்தனை லாபம் வரும் அல்லது நஷ்டம் வரும்னு கூட மனசில கணக்குப் போட்டுப்பாங்க."

"அது சரி சார். எப்பவோ படிச்சதையெல்லாம் மறுபடி படிச்சு பரீட்சை எழுதச்  சொல்றது கொடுமை இல்லையா?"

"எனக்குத் தெரிஞ்ச வரை, ஆப்டிட்யூட் டெஸ்ட்ல கேக்கற விஷயங்கள் அடிப்படையா நாம எப்பவும் தெரிஞ்சு வச்சுக்க வேண்டிய விஷயங்கள்தான்- சராசரி, சதவீதம், காலம், தூரம், வடிவங்கள், கோணங்கள், பரப்பளவு, கொள்ளளவு மாதிரி. சில பரீட்சைகள்ள சில கடினமான தலைப்புக்கள் சேர்க்கப்பட்டிருக்கலாம். ஆனா, அடிப்படையில் ஆப்டிட்யூட் டெஸ்ட்ல கணித அறிவும், ஆங்கில அறிவும் சோதிக்கப்படறதுக்குக் காரணம், அவை உலக வாழ்க்கைக்குத் தேவைப்படுகிற விஷயங்கள் என்பதாலதான். இந்த ஆட்டிட்யூடை நீங்க உருவாக்கிக்கிட்டா, ஆப்டிட்யூட் டெஸ்ட்டை சுலபமா அணுக முடியும்!" என்றார் முதியவர்.

இவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த இன்னொருவர் சிரித்தபடியே, "ஸோ, ஆப்டிட்யூட்  இஸ் ஆல் அபௌட் ஆட்டிட்யூட்!" என்று முதியவர் சொன்னதை ஆங்கிலத்தில் சொல்லித் தன் ஆங்கிலப் புலமையை வெளிக்காட்டினார்.

சதீஷ் அவரை வியப்புடன் பார்த்து, "சார்! நீங்க ஆப்டிட்யூட் டெஸ்ட் எழுதி இருக்கீங்களா?" என்றான்.

"எழுதல. ஆனா என் பேரன் ஜி ஆர் இ பரீட்சைக்குத்  தயார் பண்ணிக்கறப்ப அவனுக்குக் கொஞ்சம் உதவி செஞ்சேன்"என்றார் பெரியவர் சிரித்தபடி.

"உதவி செஞ்சீங்களா? எப்படி?"

"எண்களைப் புரிஞ்சுக்கிட்டா கணக்கு சுலபமா இருக்கும், ஒரு வாக்கியத்திலேயோ, பாராவிலேயோ முக்கியமான வார்த்தைகள் எதுன்னு கண்டுபிடிக்க முடிஞ்சா, ஆங்கிலம் சுலபமா  இருக்கும்னு அவனுக்குப் புரிய வச்சேன்."

"எப்படி சார்?"

"உதாரணமா, ஒரு கணக்கு.  'ஒரு வகுப்பில் இருந்த மாணவர்கள் மூன்றில் ஒரு பங்குன்னும், மாணவிகள் நாலில் ஒரு பங்குன்னும் கொடுத்திருந்தது.  சில விவரங்கள் கொடுத்து மொத்த மாணவர்களின் எண்ணிக்கை எவ்வளவுன்னு   கேட்டிருந்தான்.என் பேரன் x/3,  x/4ன்னு மண்டையை உடைச்சுக்கிட்டிருந்தாங்க. மொத்த மாணவர்களோட எண்ணிக்கை 3, 4 ரெண்டாலயும் வகுபடணும், அதனால 12ஆல வகுபடணும்னு சொன்னேன். இதுதானே எல் சி எம் என்பதோட அடிப்படை? ஆன்ஸர் சாய்ஸ்ல, 12ஆல  வகுபடற எண்கள் ரெண்டுதான் இருந்தது. அந்த ரெண்டுல ஒண்ணுதான் விடைன்னு தெரிஞ்சப்புறம், எது சரியான விடைன்னு சில விநாடிகள்ள கண்டு பிடிச்சுட்டான். அவனுக்கு ஒரே உற்சாகம்."

"சார்! நீங்க என்ன படிச்சிருக்கீங்க?"

"நான் அதிகம் படிக்கல தம்பி. ஆனா திருக்குறள் மட்டும் ஓரளவு படிச்சிருக்கேன்" என்றார் பெரியவர்.

"ஏன் சார், திருக்குறள்ள எல்லாம் இருக்குங்கறாங்களே, ஆப்டிட்யூட் டெஸ்ட் பத்தி இருக்கா?" என்றான் மூர்த்தி, சற்றுக் கேலியாக .

"என் ஸ்டேஷன் வரப்போகுது. நான் இறங்கணும்" என்று எழுந்தார் முதியவர்.

"பேசிக்கிட்டே வந்ததிலேயே எந்த ஸ்டேஷன் போச்சுன்னே கவனிக்கலியே!" என்றான் சுந்தர்.

"நானும் கவனிக்கலை. நான் இந்த ஊருக்குப் புதுசு. நான் இறங்க வேண்டியது  நான் ஏறின ஸ்டேஷனிலேந்து ஏழாவது ஸ்டேஷன்னு  தெரியும். எண்ணிக்கிட்டே வந்தேன். வரப்போறது ஏழாவது. அடுத்தது சேட்பட்தானே சார்?" என்று பக்கத்தில் இருந்தவரிடம் கேட்டார் முதியவர். அவர் ஆமாம் என்று தலையாட்டினார்.

"பெரியவரை எப்படி மடக்கிட்டேன் பாத்தியா, நான் கேட்ட கேள்விக்கு அவர் கிட்ட பதில் இல்லை"  என்று மூர்த்தி சதீஷிடம் மெதுவாகச் சொல்லிக்  கொண்டிருந்தபோதே, கதவுக்கருகிலிருந்து முதியவர் சற்று உரத்த குரலில் சொன்னார். "தம்பி! ஆப்டிட்யூட் டெஸ்ட் பத்தி திருவள்ளுவர் சொல்லி இருக்கார். கல்வி அதிகாரத்தைப் பாரு" என்றார். அவர் சொல்லி முடிப்பதற்கும் ரயில் நிற்பதற்கும் சரியாக இருந்தது.

'பெரியவர் பதில் சொல்றதைக் கூட ரயில் நிக்கற நேரத்தைக் கணக்குப் போட்டுத்தான் செஞ்சிருக்காரு' என்று மனதுக்குள் வியந்து கொண்டான் மூர்த்தி.

அரசியல் இயல் 
அதிகாரம் 39
கல்வி
குறள் 392:
எண்ணென்ப ஏனை எழுத்தென்ப இவ்விரண்டும்
கண்ணென்ப வாழும் உயிர்க்கு

பொருள்:
எண், எழுத்து என்று அழைக்கப்படும் இரு கலைகளும், இவ்வுலகில் வாழும் அனைவருக்கும் இரு கண்களைப் போல் இன்றியமையாதவை.

குறள் 393 (விரைவில்)

குறள் 391

Saturday, January 19, 2019

11. அதிகப்பிரசங்கி!

"ஏம்ப்பா மெஷின் செட் அப் பண்றதுன்னா என்னன்னு தெரியுமா உனக்கு?" என்றான் ப்ரொடக்‌ஷன் எக்சிக்யூடிவ் சுதாகர்.

"தெரியும் சார்!" என்றான் மணி அமைதியாக.

"நீ இங்க ஒரு ட்ரெயினி. அது தெரியுமா உனக்கு?"

மணி பதில் சொல்லவில்லை.

"உனக்கு ஏதாவது தெரியலேன்னா எங்கிட்ட கேட்டுக்கணும். நீயா அதிகப் பிரசங்கித்தனமா எதுவும் செய்யக் கூடாது."

"நான் எதுவும் செய்யல சார். புது பேட்ச் போடறப்ப ஏன் மெஷினை மறுபடி செட் அப் பண்ணலேன்னு ஆபரேட்டர் கிட்ட கேட்டேன். அவ்வளவுதான்"   என்றான் மணி. 

"அதைத்தான் அதிகப் பிரசங்கித்தனம்னு சொன்னேன். உனக்கு ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தா எங்கிட்ட கேட்டுக்க. மெஷின் ஆபரேட்டர் கிட்ட போய்ப் பேசறதெல்லாம்வேண்டாம்."

மணி மௌனமாக அங்கிருந்து சென்றான்.

"என்ன மணிகண்டன்?" என்றார் ப்ரொடக்‌ஷன் மானேஜர்  மூர்த்தி, தயக்கத்துடன் தன் முன் வந்து நின்ற மெஷின் ஆபரேட்டர் மணிகண்டனிடம்.

"சார்! ஒரு விஷயம். நீங்க தப்பா நினைச்சுக்கக் கூடாது" என்றான் மணிகண்டன்.

"சொல்லு" என்றார் மூர்த்தி.

"புதுசா ஒரு இன்ஜினீயர் வந்திருக்கார் இல்ல?"

"ஆமாம் மணின்னு ஒரு பையன், ட்ரெயினியாப் போட்டிருக்கோம் அவனை. ஏன் அவன் ஏதாவது பிரச்னை பண்றானா?"

"அதெல்லாம் இல்லை சார். அவரு நேத்திக்கு எங்கிட்ட வந்து புது பேட்ச் போடறப்ப ஏன் மெஷினை செட் அப் பண்ணலேன்னு கேட்டாரு?'

"ஏன் நீ செட் அப் பண்ணலியா?"  

"சார்! ப்ரொடக்‌ஷன் எக்சிக்யூடிவ் சொல்றபடிதானே சார் நான் செய்ய முடியும்? முன்னெல்லாம் ஒவ்வொரு பேட்ச்சுக்கும் மெஷின் செட் அப் பண்ணிக்கிட்டிருந்தோம். இந்த ப்ரொடக்‌ஷன் எக்சிக்யூடிவ் வந்தப்பறம், 'ஒவ்வொரு பேட்ச்சுக்கும் மெஷினை செட் அப் பண்ணினா டைம் வேஸ்ட் ஆகும். மாசத்துக்கு ஒரு தடவை செட் அப் பண்ணினா போதும்னு சொன்னாரு. அதனால அப்படித்தான் செஞ்சுக்கிட்டிருக்கோம்."

"சரி. இதை என் எங்கிட்ட வந்து சொல்ற?"

"கொஞ்ச நாளா, குவாலிட்டி கன்ட்ரோல்லேந்து ரிவோர்க் பண்ணறதுக்காக வர பீஸ்களோட எண்ணிக்கை அதிகமா இருக்கு. ஒருவேளை மெஷின் செட் அப் பண்ணாததாலதான் இந்தப் பிரச்னையோன்னு எனக்கு ஒரு சந்தேகம். புது இன்ஜினியர் வந்து ஏன் செட் அப் பண்ணலேன்னு கேட்டதும் என் சந்தேகம் சரியாயிருக்குமோன்னு தோணிச்சு. ப்ரொடக்‌ஷன் எக்சிகியூடிவ் கிட்ட சொன்னா அவர் காதில போட்டுப்பாரான்னு தெரியல. அதான் உங்க கிட்ட வந்து சொன்னேன்" என்றான் மணிகண்டன்.

"சரி. போ. நான் பாத்துக்கறேன்" என்று மணிகண்டனை அனுப்பி வைத்தார் மூர்த்தி.

ப்ரொடக்‌ஷன் மானேஜர் அழைக்கிறார் என்றதும் சற்று பயந்து கொண்டேதான் அவர் அறைக்குச் சென்றான் மணி.

"நீ எந்த இன்ஜினியரிங் காலேஜ்ல படிச்சே?" என்றுதான் முதலில் கேட்டார் மூர்த்தி. 

மணி தான் படித்த கல்லூரியின் பெயரைச் சொன்னதும், "அது அவ்வளவு நல்ல காலேஜ் இல்லியே?" என்ற மூர்த்தி, சில வினாடிகள் கழித்து, "ஆனாலும் நீ நல்லாத்தான் படிச்சிருக்க போலருக்கு!" என்றார். 

"சார்!" என்றான் மணி எதுவும் புரியாமல். 

"ஒவ்வொரு தடவை புது பேட்ச் போடறப்பவும் மெஷினை செட் அப் பண்ணணும்னு நீ சொன்னது சரிதான். ஆனா உனக்கு இதை யார் சொன்னாங்க?"

"சார்! ப்ரொடக்‌ஷன் மேனுவல்ல போட்டிருக்கே சார்!"

"எனக்குத்தெரிஞ்சு நம்ப கம்பெனியில வேலைக்கு சேந்தவங்கள்ள,  மேனுவலைப் படிச்ச ஒரே ஆளு நீதான்! நான் கூட மேனுவலை சரியாப்  படிச்சதில்லை. நான் ப்ரொடக்‌ஷன் எக்சிக்யூடிவ் கிட்ட பேசறேன். நீ இதைக் குறிப்பிட்டுச் சொன்னதுக்கு உன்னைப் பாராட்டத்தான் கூப்பிட்டேன். வெல் டன்!" என்றார் மூர்த்தி.  

அரசியல் இயல் 
அதிகாரம் 39
கல்வி
குறள் 391:
கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின்
நிற்க அதற்குத் தக.

பொருள்:
கற்க வேண்டிய விஷயங்களைப் பிழையில்லாமல் கற்க வேண்டும். அதற்குப் பிறகு, தான் கற்ற கல்விக்கு ஏற்றபடி நடந்து கொள்ள வேண்டும்.

Monday, January 7, 2019

10. பொன்னம்பலம்.- சிற்றம்பலம்

"அஞ்சு வருஷம் மோசமான அரசாங்கத்துக்கப்புறம் வேற ஒரு கட்சி ஆட்சிக்கு வந்திருக்கு. எப்படி இருக்கோ பாக்கலாம்" என்றார் சிற்றம்பலம்.

"எல்லா அரசாஙகமும் ஒரே மாதிரிதான். ஆளுங்கதான் மாறுவங்களே தவிர, ஆட்சி மாறாது" என்றார் பொன்னம்பலம்.

"என்னங்க, ஆட்சி மாதிரி ஆறு மாசம் ஆச்சே, இப்ப என்ன சொல்றீங்க புது அரசாங்கத்தைப் பத்தி?" என்றார் சிற்றம்பலம். 

"நிறைய வரிச் சலுகை கொடுத்திருக்காங்க. அதனால மக்கள் கையில புழங்கற பணம் அதிகரிக்கும். இது நல்ல விஷயம்தான். ஆனா, மத்த விஷயங்கள்ள எப்படி நடத்துக்கறாங்கன்னு பாக்கலாம்" என்றார் பொன்னாம்பலம்.

"ஒரு வருஷம் ஆச்சு. எனக்கென்னவோ இந்த அரசாங்கம் நல்லா செயல்படற  மாதிரிதான் தோணுது. நீங்க என்ன நினைக்கறீங்க?" என்றார் சிற்றம்பலம்.

"ஒரு விஷயம் எனக்கு ரொம்ப ஆச்சரியமா இருக்கு. இந்த அரசாங்கம் எல்லா விஷயத்தையும் ரொம்பப் பரிவோடு அணுகுது. முன்னால இருந்த அரசாங்கம் அடக்குமுறையைக் கையாண்டது. ஆனா இந்த அரசாங்கம் பேச்சு வார்த்தை மூலமா பிரச்னைகளைத் தீர்க்க முயற்சி செய்யது. அதுக்காக எல்லாத்துக்கும் சரின்னு சொல்லாம சில விஷயங்கள்ள உறுதியாவும் இருக்கு. புதுத்  துடைப்பம் நல்லாப்  பெருக்கும்னு சொல்லுவாங்க. பாக்கலாம்." என்றார் பொன்னம்பலம்.

"என்னங்க, ரெண்டரை வருஷம் ஆயிடுச்சு. பாதி டர்ம் முடிஞ்சு போச்சு. இப்பவாவது இந்த அரசாங்கத்துக்கு பாஸ் பார்க் கொடுப்பீங்களா?" என்றார் சிற்றம்பலம். 

"பாஸ் மார்க் கண்டிப்பாக் கொடுக்கலாம். ஆனா இந்த அரசாங்கம் எண்பதுக்கு மேல மார்க் வாங்கும்னு நினைக்கறேன். வாங்கணும்னு எதிர்பாக்கறேன். அந்த அளவுக்கு எல்லாமே நல்லாப் போயிட்டிருக்கு. இந்த அரசாங்கத்தோட இன்னொரு சிறப்பான விஷயம் என்னன்னா எல்லார் விஷயத்திலேயும் ஒரே மாதிரி நியாயமா நடந்துக்கறாங்க. ஆளுங்கட்சிக்காரங்க தப்பு செஞ்சா அவங்க மேலயும் நடவடிக்கை எடுக்கறாங்க. அதனால அமைச்சர்கள், அதிகாரிகள்  எல்லாம் பயந்து தப்பு பண்ணாம இருக்காங்க. இது ரொம்ப அபூர்வம். நான் இதை மனசார பாராட்டறேன்" என்றார் பொன்னம்பலம்.

"நாலு வருஷம் ஆயிடுச்சே, இப்ப எண்பது மார்க் கொடுப்பீங்களா?" என்றார்  சிற்றம்பலம்.

"எண்பது என்ன, தொண்ணூறே கொடுக்கலாம். எல்லா அரசாங்கமும் வளர்ச்சிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பாங்க. ஏன்னா, வளர்ச்சி இருந்தாத்தான் அரசாங்கத்துக்கு வருமானம் வரும். ஆனா, வளர்ச்சியோட பலன் எல்லாருக்கும் போய்ச் சேரணும்கறதுக்காக, இந்த அரசாங்கம் எல்லா மக்களுக்கும் உதவற  விதத்தில கிராமப்புற, நகர்ப்புற வேலை வாய்ப்புத் திட்டங்கள் மாதிரி நிறைய திட்டங்களை உருவாக்கி இருக்கு. மக்களைக் காப்பாத்தறது தன்னோட கடமைன்னு நினைச்சு செயல்படுது இந்த அரசாங்கம். பாராட்டப்பட வேண்டிய விஷயம்"  என்றார் பொன்னம்பலம்.

"வசிஷ்டர் வாயால பிரம்மரிஷி!"என்றார் சிற்றம்பலம்.

"ஒத்தர் பிரம்மரிஷியா இருந்தா, வசிஷ்டரா இருந்தா என்ன, வேற யாரா இருந்தா என்ன, அதை ஏத்துக்கிட்டுத்தானே ஆகணும்!" 

அரசியல் இயல் 
அதிகாரம் 39
இறைமாட்சி (அரசனின் பெருமை)
குறள் 390:
கொடையளி செங்கோல் குடியோம்பல் நான்கும்
உடையானாம் வேந்தர்க் கொளி.

பொருள்:
கொடை, அருள், செங்கோல், நலிந்த மக்களைக் காத்தல் ஆகிய நான்கு பண்புகளும் உள்ள அரசன் அரசர்களுக்கெல்லாம் ஒளி போன்றவன்
.

Friday, December 28, 2018

9. விலை போன விட்டல்?


"இந்த அரசாங்கத்துக்கு இன்னும் 30 நாட்கள் அவகாசம் கொடுக்கிறேன். அதற்குள் இந்த அரசு ஊழல் புகார்களை விசாரிக்க அதிகாரம் பெற்ற 'மக்கள் காவல்' அமைப்பை ஏற்படுத்தாவிட்டால், நான் சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருப்பேன்"

சமூகப் போராளி விட்டல் இந்த அறிவிப்பை விடுத்து 20 நாட்களுக்கு மேல் ஆகி விட்டது. ஆனால் அரசாங்கம் இதுவரை 'மக்கள் காவல்' அமைப்பை ஏற்படுத்த எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை.

அது எப்படிப்பட்ட அமைப்பாக இருக்க வேண்டும் என்பது பற்றிப் பல்வேறு தரப்பு மக்களிடமும் கருத்துக் கேட்டு வருவதாகவும், இந்தக் கருத்துக் கேட்பு முடிந்து, பெரும்பாலான மக்கள் விரும்பும் வகையில், 'மக்கள் காவல்' அமைப்பு ஏற்படுத்தப்படும் என்று அறிவித்த பிரதமர், விட்டல் தன்  உண்ணாவிரத   யோசனையைக் கைவிட வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

ஆனால், விட்டல் இந்த பதிலை ஏற்கவில்லை. அரசாங்கம்  நேரம் கடத்துகிறது என்றும், இந்தக் கருத்துக் கேட்புகள் முடிந்து சட்டம் இயற்றப்பட்ட இரண்டு மூன்று ஆண்டுகள் ஆகி விடும் என்றும், அதற்குள் அடுத்த தேர்தல் வந்து விடும் என்றும் குற்றம் சாட்டிய விட்டல், திட்டமிட்டபடி தான் உண்ணாவிரதம் இருக்கப் போவதாகக் கூறினார்.

அரசாங்கத்தின் சார்பாக சில அமைச்சர்கள் விட்டலைச் சந்தித்துப்பேசினார். ஆனால் விட்டல்  தன் முடிவில் உறுதியாக இருந்தார்.

சில பத்திரிகை ஆசிரியர்களும், தொலைக்காட்சி சானல் நிர்வாகிகளும் கூட விட்டலைச் சந்தித்துப் பேசினர். விட்டலிடம் தாங்கள் பேசியது என்ன என்பதை அவர்கள் தெரிவிக்க மறுத்து விட்டனர். அரசாங்கம் தனக்கு வேண்டிய ஊடகவியலாளர்கள் மூலம் விட்டலுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பதாக சமூக ஊடகங்களில் கருத்துக்கள் பரிமாறிக் கொள்ளப்பட்டன.

உண்ணாவிரதம் துவங்க வேண்டிய தேதிக்கு இரண்டு நாட்கள் முன்பு தனக்கு உடல் நிலை சரியில்லாததால், தன் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தைத் தள்ளி வைப்பதாக விட்டல் அறிவித்தார்.

'விட்டல் விலை போய் விட்டார் ' என்று சமூக ஊடகங்கள் ஒருமித்த குரலில் உரக்கக் கூவின.

"என்ன சார் இப்படிப் பண்ணிட்டீங்க?" என்றார் விட்டலின் நண்பரும் பத்திரிகை நிருபருமான சதீஷ்.

"நீங்கதான் காரணம்!" என்றார் விட்டல்.

"நானா, நான் என்ன செஞ்சேன்?"

"நீங்கன்னா, உங்க பத்திரிகைத்துறை நண்பர்களைச் சொன்னேன்"

"ஆமாம். பத்திரிகைதந்துறையிலேந்து சில பேர் உங்களை சந்திச்சாங்களே! அவங்க உங்களை உண்ணாவிரதம் இருக்க வேண்டாம்னு சொன்னாங்களா?"

"அப்படிச் சொல்லல. ஆனா, அவங்க சொன்ன ஒரு விஷயம் என்னை யோசிக்க வச்சது."

"என்ன விஷயம் அது?" என்றார் சதீஷ்.

"சமீபகாலமா, இந்த அரசாங்கத்து மேல, குறிப்பா பிரதமர் மேல கடுமையான விமரிசனம் வருது.விமரிசனம் வரது தப்பு இல்ல. ஆனா, பிரதாமரைத் தரக்குறைவாத் தாக்கி சில விமரிசனம்லாம் வருது."

"ஆமாம். நான் கூடப் பாத்திருக்கேன்.எங்க பத்திரிகை கூட இந்த அரசாங்கத்தைக் கடுமையா விமரிசக்கற பத்திரிகைதான். ஆனா சில தரக்குறைவான விமரிசனங்கள் வரதை நாங்களே கண்டிச்சிருக்கோம்."

"பிரதமர் மென்மையானவர், விமரிசனங்களை சிரிச்சுக்கிட்டே ஏத்துக்கறவர்ங்கறதால சில பேரு அவரைக்  கொஞ்சம் அதிகமாவே விமர்சிக்க ஆரம்பிச்சிருக்காங்க. அரசாங்கத்தில் சில பேரு இப்படி விமரிசனம் செஞ்சவங்க மேல நடவடிக்கை எடுக்க வச்சிருக்காங்க. சில பேர் மேல வழக்கு, சில பேர் கைதுன்னு கொஞ்சம் கடுமையான நடவடிக்கை எல்லாம் எடுக்கப்பட்டிருக்கு. ஆனா,பிரதமருக்கு இது தெரிஞ்சதும்,அந்த நடவடிக்கையை எல்லாம் ரத்து பண்ணச் சொல்லிட்டாராம். அரசாங்கத்தை யாரு எவ்வளவு கடுமையா விமரிசனம் செஞ்சாலும், அவங்களுக்கு பதில் சொல்லணுமே தவிர, அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி நடவடிக்கை எடுக்கக் கூடாதுன்னு மற்ற அமைச்சர்கள் கிட்டயும், அதிகாரிகள்கிட்டயும் கடுமையா சொல்லி இருக்காரு."

"ஆச்சரியமா இருக்கே! இது உண்மையா? உங்களுக்கு இது எப்படித் தெரியும்?"

"என்னைச் சந்திச்ச பத்திரிகைக்காரங்க சொன்னதுதான்! சில ஊடகங்கள்ள  எழுதின மாதிரி, அவங்க அரசாங்கம் அனுப்பி எங்கிட்ட வரல. அவங்களாகவேதான் வந்து எங்கிட்ட இதைச் சொன்னாங்க. தன்னைப் பத்தின கடுமையான விமர்சனத்தைப் பொறுத்துக்கற பிரதமர் நிச்சயம் மக்களுக்கு நல்லது செய்ய நினைக்கறவராத்தான் இருப்பார்னு எனக்குத் தோணிச்சு. அதனாலதான் இந்த அரசாங்கத்துக்கு இன்னும் கொஞ்சம் அவகாசம் கொடுக்கலாம்னு என் உண்ணாவிரதத்தை ஒத்தி வச்சேன்" என்றார் விட்டல்.

"அது சரி. ஆனா இப்ப எல்லோரும் நீங்க விலை போயிட்டதா உங்களை இல்ல தப்பபாப் பேசறாங்க?" என்றார் சதீஷ்.

"பரவாயில்ல.தன்னைப் பத்தின கடுமையான விமரிசனங்களைத் தாங்கிக்கற ஒரு அரசாங்கத்துக்காக நான் இந்த அவதூறைக் கொஞ்ச நாளைக்குத் தாங்கிக்கறேன்" என்றார் விட்டால்.
'
அரசியல் இயல் 
அதிகாரம் 39
இறைமாட்சி (அரசனின் பெருமை)
குறள் 389:
செவிகைப்பச் சொற்பொறுக்கும் பண்புடை வேந்தன்
கவிகைக்கீழ்த் தங்கும் உலகு

பொருள்:
காது கொடுத்துக் கேட்க முடியாத அளவுக்குப்  பிறர் தன்னைக் கடிந்து பேசுவதையும் பொறுத்துக்கொள்ளும் பண்புடைய அரசனின் ஆட்சியில் நாடு நலம் பெறும்.

Monday, December 24, 2018

8. இன்று போய் நாளை வா!


செல்லமுத்து அந்த கிராமத்துக்கு ஒட்டு கேட்கச் சென்றபோது, அவன் உடன் வந்த அந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்தவர் சொன்னார் "அண்ணே!  இந்த ஊர்ல ஒருத்தர் இருக்கார். அவர் சொல்ற ஆளுக்குத்தான் எல்லாரும் ஒட்டுப் போடுவாங்க."

"ஓ! அப்ப நம்ம வேலை சுலபமாப்  போச்சு. அவரைப் பாத்துப் பேசி, அவருக்கு செய்ய வேண்டியதை செஞ்சு, மொத்த ஓட்டையும் நாம அள்ளிடலாமே. அவரு பேரு என்ன? அவர் வீடு எங்கேன்னு தெரியுமா உங்களுக்கு?"

குழந்தைசாமி என்ற அந்த நபரின் வீடு என்று ஒரு சிறிய ஒட்டு வீட்டைக் காட்டினார்கள்.

வீட்டு வாசலில் உட்கார்ந்திருந்த இளைஞனைப் பார்த்து, "ஏம்ப்பா, குழந்தைசாமி இருக்காரா?" என்றான் செல்லமுத்து அதிகாரமாக.

"என்னங்க, இவருதாங்க குழந்தைசாமி" என்றார் அவன் கூட வந்தவர்.

"ஓ! நீதானா அது?  பேருக்கு ஏத்தாப்பல குழந்தை மாதிரிதான்  இருக்கே! இவ்வளவு செல்வாக்கு இருக்கற நீ நம்ப கட்சியில சேந்துடலாமே! தலைவர் கிட்ட சொல்லி உனக்கு இளைஞர் அணியில ஏதாவது பதவி வாங்கித் தரேன்" என்றான் செல்லமுத்து.

"உங்களுக்கு என்ன வேணும் சொல்லுங்க? உங்களை உக்கார வைக்க இங்க இடம் இல்லை. வெளியில இருக்கிற மரத்தடியில் உக்காந்து பேசலாமா?" என்ற குழந்தைசாமி, உள்ளே திரும்பி,"பொன்னம்மா! வந்திருக்கிறவங்களுக்குக் கொஞ்சம் மோர் கொண்டு வா" என்றான்.

வெளியில் வந்து மரத்தடியில் உட்கார்ந்ததும், செல்லமுத்து, "தம்பி! நான் சட்டமன்றத் தேர்தல்ல ஆளுங்கட்சி வேட்பாளரா நிக்கறேன். உனக்கு இந்த ஊர்ல செல்வாக்கு இருக்கறதா சொன்னாங்க. இந்த ஊர்ல இருக்கற மொத்த ஓட்டையும் நீ எனக்கு வாங்கிக் கொடு. உனக்கு என்ன செய்யணுமோ செய்யறேன்." என்றான் செல்லமுத்து.

குழந்தைசாமி பதில் சொல்வதற்குள், நான்கைந்து பேர் அங்கே வந்தனர். குழந்தைசாமியுடன் புதிதாகச் சிலர் இருப்பதைக் கண்டு தயங்கினர்.

"சொல்லுங்க!" என்றான் குழந்தைசாமி அவர்களைப் பார்த்து.

"இங்க பாரு குழந்தை, நேத்துதான் ஊர்ல வாய்க்கால்லேந்து முறை வச்சுத் தண்ணி பாய்ச்சிக்க ஒரு ஏற்பாடு சொல்லி எல்லாரையும் ஒத்துக்க வச்சே. இன்னிக்கு என்னோட முறை. ஆனா தங்கப்பன் அவன் வயலுக்குத் தண்ணி பாச்சிக்கிட்டிருக்கான்" என்றார் அவர்.

"அப்படியா?" என்ற குழந்தைசாமி, "ஐயா,மன்னிச்சுக்கங்க! இதை போய்ப் பாத்துட்டு வரேன். கொஞ்ச நேரம் இங்கியே  உக்காந்திருங்க" என்றான் குழந்தை.

"நாங்க சொல்றதைக் கேட்டுட்டுப்  போயேன் அப்பா!" என்றான் செல்லமுத்து.

"இல்லீங்க. ஊர்ப் பிரச்னையைத் தீக்கறதுதான் முக்கியம். நீங்க வேண்ணா நீங்க சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்லிக்கிட்டு என் கூடவே வாங்களேன்" என்று சொல்லி எழுந்து நடக்க ஆரம்பித்தான் குழந்தைசாமி.

குழந்தைசாமி சென்றவுடன், செல்லமுத்து கோபத்துடன், அருகில் இருந்தவர்களிடம், "என்ன, இந்த ஆளு என்னை மதிக்கவே மாட்டேங்கறான். ரொம்பத் திமிர் பிடிச்சவன் போல இருப்பான் போலருக்கே!" என்றான்.

"அவனுக்கு ஊர்ப் பிரச்னைதாங்க முக்கியம்"

"அப்படி என்ன செல்வாக்கு இவனுக்கு இந்த ஊர்ல? பணக்காரன் மாதிரியும் தெரியல. இவ்வளவு சின்ன வீட்டில இருக்கான்!" என்றான் செல்லமுத்து..

"ஊர்ப் பிரச்னைகளைத் தலையில போட்டுக்கிட்டு செய்வான்ங்க. அதனால்தான் ஊர்ல இவன் பேச்சுக்கு இவ்வளவு மரியாதை. ஊர்ல இருக்கற பணக்காரங்க, பெரிய மனுஷங்கல்லாம் கூட இவன் பேச்சுக்கு கட்டுப் பாடுவாங்க. இத்தனைக்கும் ஊர்க்காரங்க எவ்வளவோ கேட்டும், இவன் பஞ்சாயத்து தலைவர் போஸ்டுக்குக்கூட நிக்க மாட்டேன்னுட்டான். ஊர்க்காரங்க இவனை தெய்வமா நினைக்கறாங்க. யாருக்காவது ஏதாவது சொந்த பிரச்னைன்னா  கூட இவன்கிட்ட வந்து மொதல்ல சொல்லி அழுதுட்டுத்தான் கோவில்ல போய் வேண்டிப்பாங்கன்னா பாத்துக்கங்களேன்"

"அப்படிப்பட்ட ஆளா இருந்தா, நமக்கு ஒத்துவர மாட்டானே!"என்றான் செல்லமுத்து கவலையுடன்.

"இந்த ஊருக்குத் தேவையான எதையாவது செய்யறதா வாக்கு கொடுத்தீங்கன்னா, உங்களுக்கு ஒட்டு போடச் சொன்னாலும் சொல்லுவான்."

"சரி,பாக்கலாம். வந்ததுக்கு அவனைப் பாத்துட்டாவது போகலாம்" என்றான் செல்லமுத்து அவநம்பிக்கையுடன்.

அரை மணி நேரம் கழித்து அங்கே வந்த ஒரு ஆள், "ஐயா! ஊர்ல ஒரு பெண்ணுக்குப் பிரசவ வலி வந்துருச்சு. வண்டி ஓட்ட ஆள் யாரும் இல்லேன்னு குழந்தையே வண்டியில அவங்களை அழைச்சுக்கிட்டு பக்கத்து ஊர்ல இருக்கற ஆஸ்பத்திரிக்குப்ப போயிருக்கான். உங்களை இன்னொரு நாள் வரச்  சொன்னான். உங்க கிட்ட மன்னிப்புக் கேக்கச் சொன்னான்" என்றான்.
"
 அரசியல் இயல் 
அதிகாரம் 39
இறைமாட்சி (அரசனின் பெருமை)
குறள் 388:
முறைசெய்து காப்பாற்றும் மன்னவன் மக்கட்கு
இறையென்று வைக்கப் படும்.

பொருள்:
நீதி தவறாமல் ஆட்சி செய்து மக்களைக் காப்பாற்றும் அரசன் மக்களுக்கு கடவுள் போல் கருதப்பட்டு போற்றப்படுவான் .

14. ஒரு புதிய அனுபவம்!

தணிகாசலத்துக்கு அந்த மாநாட்டுக்கு அழைப்பு வந்தபோது அவனுக்கு அது பற்றிப் பெரிய எதிர்பார்ப்புகள் இல்லை. ஒரு கிராமத்துப்பள்ளியில் சரித்திர ஆச...